Dla Viktora Binkisa harmonia, porządek i wyrafinowanie są niezbędnymi składnikami jego procesu twórczego. Sam zauważa, że jego prace unikają chaotycznych lub spontanicznych cech, które często są związane ze sztuką współczesną; raczej charakteryzuje swoją metodę jako klasyczną. Chociaż w jego stylu mogą pojawiać się elementy abstrakcyjne, Binkis starannie utrzymuje równowagę między kompozycją, tonacją a harmonią kolorów, porównując swoją metodę do uznania Euklidesa dla symetrii i harmonijnego porządku sfer.
Gatunek krajobrazu zajmuje centralne miejsce w twórczości Binkisa. Postrzega krajobrazy jako "idealne laboratorium", które pozwala mu badać formalny potencjał malarstwa, jednocześnie reflektując i wzbogacając swoje osobiste umiejętności artystyczne. W jego dziełach znane litewskie scenerie pojawiają się na nowo dzięki odważnym punktom widzenia i pomysłowemu użyciu koloru, co skutkuje obrazami, które są na przemian dramatyczne i cicho nasycone marzycielską jakością.
Urodzony w 1957 roku, Viktoras Binkis ukończył studia malarskie na Wileńskim Instytucie Sztuki w 1988 roku, kładąc podwaliny pod różnorodną karierę artystyczną, która rozwijała się przez wiele lat.
Od 1992 roku, kiedy dołączył do Związku Artystów Litewskich, Binkis rozwijał praktykę artystyczną, która obejmuje malarstwo, fotografię i rzeźbę. Zorganizował ponad dwadzieścia wystaw indywidualnych, nieustannie badając tematy wizualnej harmonii, strukturalnego porządku i lirycznej reinterpretacji świata przyrody.
O tym dziele+
Na obrazie "Dom w Istrii" autorstwa Viktoras Binkis, stary rustykalny dom z murowanymi ścianami i tradycyjnym dachem ceramicznym dominuje w pierwszym planie. Architektura sugeruje połączenie różnych epok i stylów, z zaokrąglonymi i trójkątnymi łukami. Po lewej stronie wznosi się wieża z widocznymi oknami dzwonnicy, prawdopodobnie część małego kościoła, charakteryzująca się gotyckimi detalami architektonicznymi i solidną, kwadratową podstawą. Wśród tych struktur porozrzucane są fragmenty i gruz, co dodaje poczucia wiekowego rozkładu i historycznej głębi sceny. Ostro zarysowane formy tworzą dynamiczną kompozycję, podczas gdy paleta kolorów bogata jest w głębokie błękity nocnego nieba, kontrastujące z ziemistymi tonami budynków i żywymi zielonymi akcentami sugerującymi drzewa lub zieleń w tle, które dodatkowo ramują scenę. Aplikacja farby wydaje się gruba, nadając dziełu tactile, niemal rzeźbiarski charakter, wzmacniając ekspresjonistyczny wpływ przedstawionych struktur na tle nocnego nieba.
