Dzieło we wnętrzu
Rytis Kubilius od zawsze fascynował się sztukami wizualnymi, co naturalnie skierowało go ku zawodowej karierze jako grafik i fotograf. Z biegiem lat jednak zaczął poszukiwać głębszego i bardziej osobistego sposobu wyrazu artystycznego, co ostatecznie doprowadziło go do malarstwa. Po latach eksploracji i eksperymentów odnalazł swoje powołanie w malarstwie abstrakcyjnym, poświęcając się rozwijaniu unikalnego stylu, który wyróżnia go w świecie sztuki.
Tekstura i subtelna gra kolorów są sercem artystycznego podejścia Kubiliusa. Dąży do tworzenia dzieł, które przyciągają nie tylko wzrok, ale także zachęcają do dotykania ich powierzchni, skłaniając widzów do wyobrażania sobie ich cech dotykowych. Wiele jego inspiracji pochodzi z nieskończonej różnorodności natury, wspieranej wpływami z tekstur, ludzi, literatury, poezji, kosmosu i muzyki.
Dla Rytisa Kubiliusa malarstwo to intuicyjny i płynny proces. Pozwala swoim instynktom i emocjom kierować sobą, pozwalając każdemu dziełu przekształcać się w miarę pracy. Ta metoda prowadzi do powstawania obrazów, które są wizualnie porywające i bogate w poczucie ruchu i metamorfozy, odzwierciedlając nieprzewidywalność i głębię jego twórczej drogi.
Kubilius pragnie, aby jego prace cieszyły miłośników sztuki i widzów, oferując doświadczenia, które są równie fascynujące dla oka, jak i poruszające dla ducha. Jego zaangażowanie w sztukę odzwierciedla się w starannej uwadze do każdego elementu, a on szczerze ma nadzieję, że ci, którzy zobaczą jego prace, poczują tę samą przyjemność i inspirację, jaką odkrywa podczas ich tworzenia.
O tym dziele+
Obraz przedstawia dynamiczną grę tekstur i kolorów, głównie dominujących głębokich czerni i żywych złotych odcieni. Tło jest niemal całkowicie czarne, dając wrażenie ciemnej pustki. Na płótnie znajdują się intensywne wybuchy złota, które zdają się wyłaniać z pod powierzchni, rozrzucone w asymetrycznym wzorze. Te złote obszary mają szorstką, niemal skorodowaną teksturę, kontrastującą z gładkim, cieniowanym czarnym tłem. Ta różnorodność tekstur tworzy poczucie głębi i ruchu, jakby złote sekcje eksplodowały lub może rozkładały się w ciemności. Dzieło ma organiczny charakter, przypominający naturalne formy, takie jak liście jesienne lub formacje geologiczne widoczne w jaskiniach lub kopalniach. Małe plamki jasnoniebieskiego i białego są sporadycznie widoczne, dostarczając minimalnych, ale skutecznych akcentów, które dodają do złożonej wizualnej narracji rozkładu i wzrostu, lub może kosmicznego chaosu mającego miejsce w nieodkrytej otchłani.




















