Sigita Dabulskytė czerpie inspirację z natury, jej kontrastów i rytmów. Artystka przedstawia krajobrazy w intrygujących momentach - gdy światło się zmienia - o zmierzchu, o świcie, w ciszy lub rosnącej dramatyczności przed burzą. Nie są one łagodne, lecz raczej silne, czasami niepokojące lub spokojne.
Malarz używa odważnych, żywych i ekspresyjnych pociągnięć pędzla, przedstawiając krajobraz nie jako słodką i banalną pocztówkę, lecz jako majestatyczną scenę pełną życia i dramatu.
O tym dziele+
Obraz ukazuje spokojny krajobraz zdominowany przez miękkie, harmonijne odcienie błękitu i zieleni. Spokojna rzeka lub być może szerokie jezioro, leży w centrum, odbijając spokój nieba powyżej i otoczone jest falistymi wzgórzami lub łagodnymi stokami górskimi. Same wzgórza, spowite w różnych odcieniach błękitu i zieleni, sugerują lasy lub bujne łąki, wywołując poczucie głębi i chłodu. Powyżej, niebo, zmyte w jasnych żółciach i subtelnych bielach, być może uchwyca esencję wczesnego porannego światła, rzucając delikatny blask i oświetlając wody poniżej. Ogólne wrażenie jest spokojne i medytacyjne, zapraszające do zatrzymania się i zanurzenia w cichej urodzie świata natury.
