Sigita Dabulskytė czerpie inspirację z natury, jej kontrastów i rytmów. Artystka przedstawia krajobrazy w intrygujących momentach - gdy światło się zmienia - o zmierzchu, o świcie, w ciszy lub rosnącej dramatyczności przed burzą. Nie są one łagodne, lecz raczej silne, czasami niepokojące lub spokojne.
Malarz używa odważnych, żywych i ekspresyjnych pociągnięć pędzla, przedstawiając krajobraz nie jako słodką i banalną pocztówkę, lecz jako majestatyczną scenę pełną życia i dramatu.
O tym dziele+
Obraz autorstwa Sigity Dabulskytė, zatytułowany "Drzewo w zimnie", przedstawia duże, bezlistne drzewo. Jego gałęzie skręcają się i rozciągają na boki. Kora i konary drzewa mają szczegółowy, niemal teksturowany wygląd, sugerując surowość zimy. Za drzewem niebo wydaje się pochmurne, z miękkimi, abstrakcyjnymi szarymi chmurami. Wzdłuż pierwszego planu biegnie niski płot, oddzielający widza od drzewa. Części płotu są szczegółowe, podczas gdy inne zlewają się z tłem. Stonowane kolory—szarości, biele i subtelne odcienie ziemi—potęgują chłodną zimową atmosferę. Sigita Dabulskytė stosuje mieszankę realizmu i impresjonizmu. Tutaj detale są ważne, ale tak samo istotne są wrażenia zimna i pustki. Szerokie pociągnięcia pędzla i mieszanie kolorów tworzą uczucie zimnego wiatru, sprawiając, że scena wydaje się żywa, a jednocześnie pusta.
