Artystka Rasa Staskonytė jest z natury żądną przygód odkrywczynią. Niezależnie od tego, dokąd prowadzą ją podróże, zawsze zabiera ze sobą farby olejne i płótna, kierując się nieodpartą chęcią tworzenia. Jej niezłomne zaangażowanie w malarstwo ujawnia nie tylko oddanie sztuce, ale także ciekawość otaczającego świata.
Artystka wierzy, że najprawdziwsza forma malarstwa pochodzi z pracy bezpośrednio z rzeczywistością – przedstawiając nie tylko wygląd, ale także odkrywając wewnętrzny świat. W ten sposób malarstwo staje się podróżą w kierunku odkrywania istoty jej tematów, jak również eksploracji własnego wnętrza. To zaangażowanie w bezpośrednią obserwację nadaje autentyczność i emocjonalną głębię jej dziełom.
Rasa szczególnie fascynuje się portretami, wykorzystując je jako środek do zajrzenia pod zewnętrzne pozory i odkrycia historii, które się za nimi kryją. Zauważa, że nawet pod tym, co wydaje się szorstką powierzchnią, kryje się wiele warstw doświadczeń i osobowości. Dzięki swoim wrażliwym metodom dąży do prawdziwego zrozumienia swoich modeli i przekazania unikalności ich charakteru tym, którzy oglądają jej sztukę.
Poza malowaniem portretów, Rasa Staskonytė tchnie życie w swoje studia roślin, często stosując iryzujące pociągnięcia pędzla, aby zasugerować ruch i życie. Jej zastosowanie jasnych, przezroczystych kolorów nadaje jej dziełom witalność i lekkość, tworząc prace, które wydają się świeże i pełne ducha, zapraszając widzów do wspólnego połączenia zarówno z tematem, jak i samą artystką.
O tym dziele+
Obraz przedstawia spokojną i nieco whimsical scenę skoncentrowaną wokół dwóch kotów. Jeden kot, wydający się zadowolony i spokojny, jest przedstawiony w pozycji leżącej na poduszce. Jego futro namalowane jest na biało, co kontrastuje z ciemniejszymi odcieniami tła oraz wibrującym brzoskwiniowym odcieniem poduszki. Drugi kot, widoczny tylko częściowo, wydaje się odpoczywać w zwiniętej pozycji na osobnej wzorzystej poduszce poniżej, zanurzony w miękkich, puszystych teksturach, które wywołują poczucie komfortu i spokoju. Tło cechuje stonowane ciemnoniebieskie i czarne odcienie, tworząc głęboki kontrast, który podkreśla postacie. W pobliżu kotów znajduje się sugestia domowości i relaksu: stos książek w jednym rogu, ich grzbiety sugerujące warstwy wiedzy lub opowieści zawarte w ich wnętrzu, oraz wazon z kwitnącymi czerwonymi kwiatami, który dodaje naturalnej wibracji do sceny. Tekst "Mon ir Mano Satiné", namalowany wzdłuż dolnej krawędzi, dodaje osobistego lub narracyjnego akcentu, być może wskazując na specjalne znaczenie lub dedykację stojącą za dziełem. Cała kompozycja bawi się paletą, która równoważy smutek z wybuchami koloru, podkreślając zarówno spokój chwili, jak i indywidualność elementów w obrazie.
