Jolanta Kanapickaitė jest współczesną artystką, której prace zgłębiają nieustanne cykle czasu, takie jak interakcja między nocą a dniem. Uważa malarstwo za most łączący te cykle – immersyjny proces, który prowadzi ją do samopoznania i głębszego zrozumienia bytu. Dla niej malarstwo przekracza czas, otaczając artystkę w doznaniach i emocjach, oferując środki do wyrażenia zarówno spokoju, jak i witalności, które dostrzega w przepływie życia.
Twórcze podejście Kanapickaitė koncentruje się na harmonizacji koloru, formy i linii, przy czym abstrakcyjna ekspresja zajmuje kluczowe miejsce w jej obrazach. Jej płótna często ożywiają impulsy spontanicznego i nieokiełznanego pędzla, odzwierciedlając jej przekonanie, że malarstwo przypomina niewypowiedzianą, wizualną formę poezji. Poprzez abstrakcję jej intencją jest destylacja ducha różnych otoczeń – czy to prywatnych emocji, krajobrazów pól i gór, lasów, rzek czy przestrzeni miejskich – oraz kontemplacja złożonych więzi łączących ludzi, naturę i środowiska miejskie.
Jolanta Kanapickaitė mieszka i tworzy w Wilnie, Stakliškach i Moletach. Posiada solidne wykształcenie artystyczne, studiując malarstwo pod kierunkiem Mariji Teresė Rožanskaitė w Wilnianej Szkole Sztuk Pięknych Justynasa Vienožinskisa, a następnie kontynuując naukę w Szkole Sztuki Dzieci i Młodzieży Jūratė Stauskaitė w latach 1992–1993. Uzyskała tytuł magistra sztuk wizualnych (malarstwo) pod kierunkiem profesora Ričardasa Bartkevičiusa, a także kwalifikacje nauczyciela pod kierunkiem profesora Jonasa Gudmonasa, a w 1999 roku ukończyła studia magisterskie z zakresu pedagogiki społecznej. W 2009 roku obroniła doktorat z zakresu edukacji, koncentrując się na indywidualizacji edukacji artystycznej dorosłych.
Od 2013 roku Kanapickaitė pracuje w Narodowej Bibliotece Litwy im. Martynasa Mažvydasa, gdzie angażuje się w wystawy malarskie i kieruje inicjatywami kulturalnymi i edukacyjnymi w bibliotece. Jej wybór w 2022 roku do Rady Stowarzyszenia Nauczycieli Sztuki, które w tym roku obchodziło 30-lecie, dodatkowo podkreśla jej trwałe zaangażowanie zarówno w tworzenie sztuki, jak i w rozwój edukacji artystycznej na Litwie.
O tym dziele+
Obraz uchwyca wibracyjny, ekspresjonistyczny widok Starego Miasta Wilna, charakteryzujący się płynnymi, dynamicznymi pociągnięciami pędzla i odważną, kolorową paletą. Budynki są przedstawione z lekkim abstrakcyjnym zwrotem, ich formy uproszczone i wyolbrzymione grubymi konturami oraz różnymi odcieniami różu, niebieskiego, żółtego i zielonego. Każde okno na budynkach jest unikalnie podkreślone ciemnymi ramami, co dodaje poczucia rytmu i szczegółowości wśród wirujących kolorów. Szczególnie wyróżnia się jasnoróżowy balkon, który wystaje z jednego z budynków, przyciągając wzrok jako żywy punkt centralny na tle chłodniejszych odcieni wokół. Niebo nad budynkami to jasne zmycie bieli i szarości, sugerujące pochmurny lub zachmurzony dzień. To artystyczne przedstawienie zdaje się pulsować życiem i energią, uchwycając historyczny urok i współczesną witalność Starego Miasta.
