Dzieło we wnętrzu
Ina Loreta Savickienė pracuje z tuszem i pigmentami mineralnymi na papierze ryżowym, badając tradycje malarstwa wschodnioazjatyckiego, w tym chińskie gongbi i xieyi, a także japońskie sumi-e i nihonga.
Pracując w różnych tradycjach kulturowych, artystka nie dąży do stylistycznej imitacji. Zamiast tego poszukuje osobistego języka wizualnego, w którym malarstwo staje się sposobem doświadczania czasu, ciszy i naturalnych procesów zmiany. Jej prace definiuje równowaga między kontrolą a przypadkiem: linia pozostaje zdyscyplinowana, ale materiał sam w sobie ma możliwość działania. Ta napięcie tworzy żywy, zmieniający się obraz, w którym forma może pojawić się tylko jako sugestia, a przestrzeń pozostaje otwarta i nieokreślona.
Kolor i tło odgrywają znaczącą rolę w jej pracy, nie jako elementy dekoracyjne, ale jako przestrzeń atmosferyczna. Pigmenty mineralne są nakładane warstwowo, tak aby kolor funkcjonował jak światło, mgła lub powietrze. Tło nigdy nie jest neutralne — otacza motyw, nadając mu głębię i nastrój. Światło nie jest bezpośrednio przedstawiane, ale wyłania się poprzez intensywność tonalną, przejścia i relację z pustą przestrzenią.
Artystka maluje naturalne motywy — drzewa, krajobrazy, rośliny, dziedzińce i ogrody — interpretując je przez estetykę wschodnioazjatyckiego malarstwa. Tam, gdzie wschodnia filozofia artystyczna spotyka doświadczenie bałtyckiego krajobrazu, znane obrazy zyskują nową, kontemplacyjną rezonans, zapraszając widza do zatrzymania się i doświadczania chwil ciszy i harmonii.
Ina Loreta Savickienė posiada oficjalny status artystki od 2020 roku. Zorganizowała ponad 10 wystaw indywidualnych i uczestniczyła w licznych wystawach zbiorowych w Litwie i za granicą.
O tym dziele+
W obrazie "Pejzaż w mgle" autorstwa Iny Lorety Savickienė rozwija się spokojna i mistyczna scena, wyróżniająca się harmonijnym połączeniem stonowanych i żywych tonów. Na pierwszym planie znajdują się skupiska uderzających fioletowych roślin, każda szczegółowo przedstawiona delikatnymi pociągnięciami pędzla, które podkreślają ich bujne, fantazyjne formy. Ten żywy fioletowy odcień kontrastuje z miękkim, rozproszonym tłem, w którym dominują jaśniejsze odcienie. Tło składa się z mglistych, eterycznych lasów z cienkimi, ledwo widocznymi drzewami, które sięgają w górę, ich formy znikają w mglistym, niejasnym horyzoncie. Atmosferę ożywiają ptaki w locie; ich ciemne sylwetki przerywają jasne, mgłą pokryte niebo, dodając dynamicznej jakości spokojnemu krajobrazowi. Element żywego realizmu wprowadza pojedynczy, szczegółowy pomarańczowy liść umieszczony na dole kompozycji. Ten wybuch koloru nie tylko przyciąga wzrok, ale także stanowi punkt centralny, który ugruntowuje senne cechy otaczającej scenerii. Gra kolorów i płynność form łączą się, przywołując poczucie ciszy, jakby natura sama zatrzymała się, aby delektować się mglistym porankiem.
