Dzieło we wnętrzu
Ina Loreta Savickienė pracuje z tuszem i pigmentami mineralnymi na papierze ryżowym, badając tradycje malarstwa wschodnioazjatyckiego, w tym chińskie gongbi i xieyi, a także japońskie sumi-e i nihonga.
Pracując w różnych tradycjach kulturowych, artystka nie dąży do stylistycznej imitacji. Zamiast tego poszukuje osobistego języka wizualnego, w którym malarstwo staje się sposobem doświadczania czasu, ciszy i naturalnych procesów zmiany. Jej prace definiuje równowaga między kontrolą a przypadkiem: linia pozostaje zdyscyplinowana, ale materiał sam w sobie ma możliwość działania. Ta napięcie tworzy żywy, zmieniający się obraz, w którym forma może pojawić się tylko jako sugestia, a przestrzeń pozostaje otwarta i nieokreślona.
Kolor i tło odgrywają znaczącą rolę w jej pracy, nie jako elementy dekoracyjne, ale jako przestrzeń atmosferyczna. Pigmenty mineralne są nakładane warstwowo, tak aby kolor funkcjonował jak światło, mgła lub powietrze. Tło nigdy nie jest neutralne — otacza motyw, nadając mu głębię i nastrój. Światło nie jest bezpośrednio przedstawiane, ale wyłania się poprzez intensywność tonalną, przejścia i relację z pustą przestrzenią.
Artystka maluje naturalne motywy — drzewa, krajobrazy, rośliny, dziedzińce i ogrody — interpretując je przez estetykę wschodnioazjatyckiego malarstwa. Tam, gdzie wschodnia filozofia artystyczna spotyka doświadczenie bałtyckiego krajobrazu, znane obrazy zyskują nową, kontemplacyjną rezonans, zapraszając widza do zatrzymania się i doświadczania chwil ciszy i harmonii.
Ina Loreta Savickienė posiada oficjalny status artystki od 2020 roku. Zorganizowała ponad 10 wystaw indywidualnych i uczestniczyła w licznych wystawach zbiorowych w Litwie i za granicą.
O tym dziele+
Obraz przedstawia żywy krajobraz leśny, nasycony żywym, impresjonistycznym stylem. Na pierwszym planie gęste, liściaste krzewy w odcieniach oliwki, bursztynu i sienny tworzą bogaty gobelin jesiennych kolorów. W tle scena otwiera się na mistyczne tło, gdzie smukłe pnie drzew wznoszą się ku górze. Pnie te namalowane są w głębokich odcieniach niebieskiego i zielonego, kontrastując z fantazyjnymi pociągnięciami lawendy i różu, które sugerują baldachim liści lub może światło filtrujące przez las. Ta paleta tworzy marzycielski welon, dając wrażenie patrzenia przez zasłonę z drzew i światła. W dalszym tle, pojedyncze drzewa w uproszczonych formach i jaśniejszych odcieniach zdobią krajobraz, dodając głębi i przyciągając wzrok w głąb tej leśnej sceny. Ziemia, widoczna w plamach przez roślinność, wydaje się miękka i nieokreślona, co przyczynia się do ogólnej eterycznej jakości obrazu.
