Eva Lauma, artystka z Litwy, ukończyła studia malarskie na Akademii Sztuk Pięknych w Wilnie w 1999 roku. Choć jej akademickie tło opiera się na malarstwie, głównie rozwijała swój głos artystyczny w grafice. W latach 2013-2022 Lauma zorganizowała siedemnaście wystaw indywidualnych i uczestniczyła w licznych wystawach zbiorowych, kuratorskich oraz plenerowych, co podkreśla jej aktywną rolę w współczesnej społeczności artystycznej.

Znana z charakterystycznych, dużych rysunków, Lauma pracuje długopisem lub ołówkiem, a czasami wykorzystuje akryle. Kiedy używa farby akrylowej, pełni ona funkcję graficzną — służy do wyznaczania wyraźnych linii, okręgów lub kwadratów — a nie tradycyjnych technik malarskich. W przeciwieństwie do konwencjonalnego druku, Lauma nie produkuje kopii; każde dzieło istnieje jako unikalna kreacja. Jej preferencja dla monochromatyczności ujawnia świadome odejście od malarstwa, podkreślając jej zaangażowanie w badanie ekspresyjnej siły linii.

Bałtyjska symbolika powraca w twórczości Laumy, pojawiając się w subtelnych i wyrafinowanych formach, które łączą starożytne motywy z nowoczesnymi znakami i symbolami. Jej kompozycje mogą również przypominać sztukę aborygeńską z Australii, wskazując na tworzenie uniwersalnych kosmogonii — wizualnych interpretacji struktury i pochodzenia świata. Jej prace często badają tematy sięgające od mikroświata, takiego jak cząsteczki i komórki, po makroświat, w tym gwiazdy, zręcznie łącząc starożytne i nowoczesne wrażliwości.

Dekoracyjne i ornamentalne cechy prac Ewy Laumy są podkreślone przez zastosowanie technik warstwowych, integrujących efekty błyszczące, ultrafioletowe i fosforescencyjne. Te zmiany w oświetleniu nawiązują do cyfrowych i przemysłowych tekstur charakterystycznych dla nowoczesnej epoki, skłaniając widzów do refleksji nad zbiegiem przeszłości i teraźniejszości. W 2018 roku Ministerstwo Kultury doceniło artystyczny wkład Ewy Laumy, nadając jej status Twórcy Sztuki.