Samouka malarka rysuje i maluje od dzieciństwa. Daiva obecnie wykorzystuje w swojej pracy różnorodne techniki - farby olejne, akrylowe, pastele, kredki, ołówki kolorowe, lubi malować różne obiekty i w różnych stylach, eksperymentować, ponieważ jak mówi, w przeciwnym razie byłoby nudno, a ona nie boi się nowych wyzwań.
Artystka obecnie obsesyjnie interesuje się mistycyzmem, tajemnicami człowieka i wszechświata oraz życiem po śmierci. Jak mówi autorka, nie mamy wszystkich odpowiedzi. To te nieodpowiedziane pytania ją interesują. Niezależnie od tego, czy praca jest figuratywna, czy abstrakcyjna, widz pozostaje z wrażeniem mgły, tajemniczego światła przenikającego przez nią, jakby nasze oczy mogły nas oszukiwać. Artystka często używa palety ciemniejszych kolorów, jakby chciała podkreślić, że w pewnym sensie sami jesteśmy w ciemności i że możemy postrzegać pewne rzeczy bardzo niejasno.
Większość obrazów stworzonych w ciągu ostatnich kilku lat znalazła swoje domy i podróżowała nie tylko do różnych miast Litwy, ale także za granicę (Francja, Niemcy, Holandia).
2018-2020: Studiowała wzornictwo mody w Vilnius College of Design.
Kwiecień 2022: Zorganizowała pierwszą wystawę indywidualną w Wiedniu, w Austrii, w prywatnej galerii "The Gallery Steiner".
Lipiec 2022: Obraz "Tyla" został wybrany do wirtualnej galerii projektu "Sztuka bez dachu" przez Samorząd Miasta Wilna oraz "JCDecaux Lithuania".
Brała udział w:
2022 r. "Affordable Art Fair Amsterdam" 2023 r. "Affordable Art Fair Brussels" 2024 r. "Affordable Art Fair Stockholm" 2024 r. "Affordable Art Fair Brussels" 2024 r. "Affordable Art Fair Berlin" 2024 r. "Affordable Art Fair Stockholm" 2024 r. "Affordable Art Fair Amsterdam"
O tym dziele+
Obraz przedstawia nastrojową, atmosferyczną zimową scenę wyróżniającą się rozległym, burzliwym niebem w różnych odcieniach szarości. Niebo, ciężkie i nieprzezroczyste, zdaje się odzwierciedlać wzburzone emocje niespokojnego morza poniżej. Pod tym rozległym niebem horyzont płynnie łączy się z morzem, otaczając scenę monochromatyczną paletą błękitów, szarości i bieli. Morze samo w sobie, być może w niektórych miejscach zamarznięte, wydaje się dynamiczne i płynne, z szybkim pociągnięciem sugerującym ruch i szorstką teksturę lodowatych wód. Plamki żółtej ochry i akcenty bieli przerywają krajobraz, nadając mu subtelną witalność w kontraście do przytłaczających chłodnych tonów, sugerując ulotne chwile światła lub odbicia, które przerywają dominację zimowych barw.
