Samouka malarka rysuje i maluje od dzieciństwa. Daiva obecnie wykorzystuje w swojej pracy różnorodne techniki - farby olejne, akrylowe, pastele, kredki, ołówki kolorowe, lubi malować różne obiekty i w różnych stylach, eksperymentować, ponieważ jak mówi, w przeciwnym razie byłoby nudno, a ona nie boi się nowych wyzwań.
Artystka obecnie obsesyjnie interesuje się mistycyzmem, tajemnicami człowieka i wszechświata oraz życiem po śmierci. Jak mówi autorka, nie mamy wszystkich odpowiedzi. To te nieodpowiedziane pytania ją interesują. Niezależnie od tego, czy praca jest figuratywna, czy abstrakcyjna, widz pozostaje z wrażeniem mgły, tajemniczego światła przenikającego przez nią, jakby nasze oczy mogły nas oszukiwać. Artystka często używa palety ciemniejszych kolorów, jakby chciała podkreślić, że w pewnym sensie sami jesteśmy w ciemności i że możemy postrzegać pewne rzeczy bardzo niejasno.
Większość obrazów stworzonych w ciągu ostatnich kilku lat znalazła swoje domy i podróżowała nie tylko do różnych miast Litwy, ale także za granicę (Francja, Niemcy, Holandia).
2018-2020: Studiowała wzornictwo mody w Vilnius College of Design.
Kwiecień 2022: Zorganizowała pierwszą wystawę indywidualną w Wiedniu, w Austrii, w prywatnej galerii "The Gallery Steiner".
Lipiec 2022: Obraz "Tyla" został wybrany do wirtualnej galerii projektu "Sztuka bez dachu" przez Samorząd Miasta Wilna oraz "JCDecaux Lithuania".
Brała udział w:
2022 r. "Affordable Art Fair Amsterdam" 2023 r. "Affordable Art Fair Brussels" 2024 r. "Affordable Art Fair Stockholm" 2024 r. "Affordable Art Fair Brussels" 2024 r. "Affordable Art Fair Berlin" 2024 r. "Affordable Art Fair Stockholm" 2024 r. "Affordable Art Fair Amsterdam"
O tym dziele+
W obrazie "Górskie chmury 2" autorstwa Daivy Karaliūtė, niebo zajmuje centralne miejsce. Ogromne, kłębiące się chmury wypełniają górną połowę płótna. Wyglądają miękko, ale jednocześnie przytłaczająco. Kolory to głównie odcienie szarości, ale akcenty bieli i ciemne refleksy dodają głębi. Pod chmurami znajduje się pas jasnej żółtej ziemi. Wygląda dramatycznie w kontraście do ciemnego nieba. Ta jasna przestrzeń wydaje się świecić, być może oświetlona ukrytym słońcem. Obraz jest żywy, ale ponury. Styl Daivy Karaliūtė jest ekspresyjny. Używa grubych pociągnięć pędzla i kontrastujących efektów świetlnych. To nadaje obrazowi intensywne, niemal burzowe odczucie. To tak, jakby widz obserwował moment spokoju przed burzą. To naprawdę fascynujące.
