Dzieło we wnętrzu
Samouka malarka rysuje i maluje od dzieciństwa. Daiva obecnie wykorzystuje w swojej pracy różnorodne techniki - farby olejne, akrylowe, pastele, kredki, ołówki kolorowe, lubi malować różne obiekty i w różnych stylach, eksperymentować, ponieważ jak mówi, w przeciwnym razie byłoby nudno, a ona nie boi się nowych wyzwań.
Artystka obecnie obsesyjnie interesuje się mistycyzmem, tajemnicami człowieka i wszechświata oraz życiem po śmierci. Jak mówi autorka, nie mamy wszystkich odpowiedzi. To te nieodpowiedziane pytania ją interesują. Niezależnie od tego, czy praca jest figuratywna, czy abstrakcyjna, widz pozostaje z wrażeniem mgły, tajemniczego światła przenikającego przez nią, jakby nasze oczy mogły nas oszukiwać. Artystka często używa palety ciemniejszych kolorów, jakby chciała podkreślić, że w pewnym sensie sami jesteśmy w ciemności i że możemy postrzegać pewne rzeczy bardzo niejasno.
Większość obrazów stworzonych w ciągu ostatnich kilku lat znalazła swoje domy i podróżowała nie tylko do różnych miast Litwy, ale także za granicę (Francja, Niemcy, Holandia).
2018-2020: Studiowała wzornictwo mody w Vilnius College of Design.
Kwiecień 2022: Zorganizowała pierwszą wystawę indywidualną w Wiedniu, w Austrii, w prywatnej galerii "The Gallery Steiner".
Lipiec 2022: Obraz "Tyla" został wybrany do wirtualnej galerii projektu "Sztuka bez dachu" przez Samorząd Miasta Wilna oraz "JCDecaux Lithuania".
Brała udział w:
2022 r. "Affordable Art Fair Amsterdam" 2023 r. "Affordable Art Fair Brussels" 2024 r. "Affordable Art Fair Stockholm" 2024 r. "Affordable Art Fair Brussels" 2024 r. "Affordable Art Fair Berlin" 2024 r. "Affordable Art Fair Stockholm" 2024 r. "Affordable Art Fair Amsterdam"
O tym dziele+
Obraz zatytułowany "Bagno w Anykščiach" autorstwa Daivy Karaliūtė pięknie uchwyca spokojny i nieco tajemniczy krajobraz bagienny. Na pierwszym planie, skupiska wysokich, cienkich drzew stoją wzdłuż brzegów wody. Ich odbicia migoczą na szklistej powierzchni bagna. Samo bagno wydaje się spokojne, otoczone bujną, zieloną trawą, delikatnie oświetloną światłem. Tło sugeruje miękkie, świecące niebo, sugerujące świt lub zmierzch. Styl Karaliūtė jest tutaj szczegółowy, ale wydaje się miękki i nieco marzycielski, używając mieszanki wibrujących i stonowanych odcieni, aby stworzyć głębię i kontrast. Jej pociągnięcia pędzla wydobywają tekstury kory drzew i trawy, czyniąc je niemal namacalnymi. W jej pracy jest spokojna, a jednocześnie enigmatyczna jakość, zapraszająca widzów do odkrywania niuansów naturalnego piękna w często pomijanych miejscach, takich jak bagno.
