Daina Maslauskaitė Light (I-AM), urodzona w 1979 roku, jest współczesną artystką, która przez ponad dwadzieścia lat rozwijała swoją niezależną praktykę twórczą. Później podjęła formalne studia artystyczne, zdobywając zarówno tytuł licencjata, jak i magistra w Akademii Sztuk Pięknych. W swojej pracy magisterskiej badała subiektywne podejście do holistycznego doświadczenia w malarstwie, co doprowadziło ją do opracowania własnych ram teoretycznych, które kierują jej procesem artystycznym i pracą.
Centralnym elementem sztuki Maslauskaitė jest jej eksploracja „architektury wewnętrznej rzeczywistości”. W swoich obrazach bada głębokie tematy, takie jak poszukiwanie prawdziwego ja, ciągły wewnętrzny dialog ze światem zewnętrznym oraz to, co określa jako „wewnętrzne kung-fu” duszy. Te idee, odzwierciedlające jej zainteresowanie psychologicznymi i duchowymi aspektami życia ludzkiego, pojawiają się wielokrotnie w jej twórczości.
Dla Maslauskaitė akt tworzenia oparty jest na samopurifikacji, często realizowanej poprzez medytację i techniki autogenne. Angażując się w te praktyki, dąży do budowania wrażliwych i harmonijnych połączeń ze światem, wszechświatem i Stwórcą. Proces ten otwiera przestrzeń, w której wewnętrzna zmiana może swobodnie się rozwijać, a powstałe dzieło sztuki ucieleśnia i dokumentuje te wewnętrzne przekształcenia.
Poszukiwanie formy malarskiej przez Maslauskaitė jest głęboko intuicyjne, ponieważ stara się połączyć wewnętrzne i zewnętrzne rzeczywistości w jedną, niepodzielną całość. Kolor i kompozycja pojawiają się naturalnie, podążając za instynktem, a nie świadomym planowaniem, odpowiadając na jej wizję i pomysły. Wiele jej prac ożywają dzięki spontanicznym wybuchom kreatywności, czerpiąc z najgłębszych źródeł pod zewnętrznymi pozorami i zapraszając widzów do zaangażowania się w dynamikę między wewnętrzną transformacją a twórczością artystyczną.
O tym dziele+
W obrazie "Blisko w duszy" autorstwa Dainy Maslauskaitė, eteryczne formy i kolory łączą się w abstrakcyjną, marzycielską wizję. Dominują miękkie, wirujące tekstury, a płótno ukazuje odcienie beżu, jasnoniebieskiego, białego oraz akcenty brązowe i złote. Te kolory wiją się i kręcą, sugerując delikatny ruch. W centralnej części obrazu pojawiają się jaśniejsze kształty, które można interpretować jako postacie wznoszące się ku świetlistemu źródłu na górze, skąpane w jasnym, kremowym świetle. Wizualny przepływ od dołu do góry można postrzegać jako symboliczny, być może odzwierciedlający duchową podróż, połączoną wspólnym gradientem i tonacją otaczających kolorów. Postacie, choć abstrakcyjne i bez twarzy, emanują poczuciem spokoju i intymnego połączenia, jakby poruszały się razem w harmonii. Ogólne wrażenie to jedność i transcendencja, wywołujące uczucie bliskości wykraczającej poza fizyczną rzeczywistość.
