Birutė Ašmonienė

Birutė Ašmonienė(68)

Wszystkie obrazy

Obrazy Birutė Ašmonienė wyróżniają się poczuciem lekkości. Preferuje pracę w plenerze, przyciągnięta bezpośredniością i spontanicznością, jakie oferuje naturalne środowisko. Konieczność szybkiej pracy na świeżym powietrzu sprawia, że używa odważnych, szybkich pociągnięć pędzla, pozostawiając każde pociągnięcie widoczne i niezmieszane. Jej prace zachowują żywą energię szkicu, celowo unikając skomplikowanych detali i zamiast tego uchwycając sugestywny duch ulotnego momentu.

Artystyczna droga Birutė Ašmonienė zaczęła się w dorosłej grupie w Szkole Sztuki Dzieci i Młodzieży im. J. Stauskaitė. Później rozwijała swoje umiejętności w Szkole Sztuki Savickasa, gdzie uczyła się w pracowni "Baltas kubas". Te formacyjne doświadczenia pozwoliły jej zbudować solidne podstawy techniczne i doskonalić swoją wrażliwość artystyczną.

Artystka pogłębiała swoją wiedzę pod okiem znanych artystów, takich jak V. Binkis, V. Ajauskas, A. Baltrūnas, A. Pakalka i K. Dineikaitė, między innymi. Ich wpływ, w połączeniu z jej częstym uczestnictwem w corocznych plenerach letnich i wspólnych sesjach malarskich, wspierał jej ciągły rozwój stylistyczny. Bycie częścią grupy malarskiej "Nine Winds" dodatkowo ją inspirowało i zachęcało do głębszego zgłębiania swoich twórczych poszukiwań.

W ciągu ponad dziesięcioletniej kariery artystycznej Birutė Ašmonienė brała udział w około trzydziestu wystawach zbiorowych. Jej sztuka była wystawiana w różnych miejscach, w tym w galeriach sztuki, bibliotekach, Sejmie, Pałacu Rządowym, majątku Užutrakis oraz w Filharmonii Narodowej. Dzięki tym częstym wystawom wciąż wprowadza swoje ekspresyjne, wypełnione światłem prace do coraz szerszej publiczności.

O tym dziele+

Obraz Birutė Ašmonienė jest wibracyjny i żywy. Przedstawia łąkę pełną kwitnących kwiatów. Na płótnie widać odcienie czerwieni, różu, niebieskiego i bieli. Zieleń w tle sugeruje bujną trawę. Styl jest impresjonistyczny. Birutė używa grubych, odważnych pociągnięć pędzla, aby oddać tekstury płatków i liści. To nie jest o drobnych detalach, ale o ogólnym efekcie koloru i światła. Obraz wydaje się żywy, jakby delikatny wiatr mógł poruszać tymi kwiatami. To dzieło jest celebracją piękna i prostoty natury. Zaprasza widzów do zatracenia się w kolorach i teksturach kwitnącej łąki.