Spotkajmy się na targach Affordable Art Fair: Hamburg, 5–8 listopada · Amsterdam, 25–29 listopada · Bruksela, 17–21 lutego

Dzieło we wnętrzu

Živilė Butvilaitė

Živilė Butvilaitė

Wszystkie obrazy

Živilė Butvilaitė to artystka, która wykorzystuje technikę znaną jako "fotografia bez aparatu", koncentrując się szczególnie na tworzeniu chemigramów. W swoim procesie artystycznym rezygnuje z konwencjonalnego pędzla czy aparatu na rzecz unikalnej mieszanki światła, materiałów światłoczułych, chemikaliów oraz przedmiotów codziennego użytku, takich jak detergent do naczyń i olej. Dzięki tym środkom bada granice sztuki fotograficznej, generując obrazy całkowicie wolne od wpływu cyfrowego.

Metoda Butvilaitė koncentruje się na eksperymentowaniu – zwraca szczególną uwagę na intrygujące reakcje chemiczne, które zachodzą na jej artystycznych powierzchniach. Rysuje równoległość między tymi procesami a reakcjami chemicznymi w ludzkim mózgu, które nieustannie wpływają i redefiniują nasze emocje. Obrazy, które produkuje, są w stanie wyrażać szeroki wachlarz nastrojów, od spokojnego spokoju po dynamiczny chaos, czasami zanurzając widzów w wyimaginowanych, wolnych od technologii krainach zamieszkanych przez charakterystyczne postacie.

Jej dorobek artystyczny odzwierciedla pragnienie bezpośredniego, dotykowego eksperymentowania w czasach, gdy cyfrowe procesy stają się coraz bardziej powszechne. Wybierając procesy analogowe, Živilė Butvilaitė podkreśla twórcze możliwości, które pozostają poza granicami technologii cyfrowej, przypominając nam o trwałym uroku i nieprzewidywalności, jakie można znaleźć w tradycyjnych podejściach.

Mieszkająca w Wilnie, Živilė Butvilaitė kontynuuje swoje twórcze dążenia, jednocześnie studiując fotografię w Wilnie w College of Design, gdzie specjalizuje się w Fotografii Stosowanej. Zarówno jej bieżąca edukacja, jak i praktyka artystyczna odgrywają kluczowe role w kształtowaniu jej nieustannie rozwijającej się wizji.

O tym dziele+

Obraz przedstawia skupisko przezroczystych, nieregularnych bąbelków na głębokim niebieskim tle. Bąbelki różnią się wielkością i są ze sobą połączone, tworząc złożoną, organiczną strukturę. Światło oddziałuje na ich powierzchnie, podkreślając różne odcienie niebieskiego i tworząc poczucie głębi i luminescencji. Odbicia i subtelne zniekształcenia na powierzchniach bąbelków sugerują płynną, niemal ciekłą jakość, jakby były zawieszone w wodzie lub unosiły się w powietrzu. Cała kompozycja wywołuje poczucie tajemnicy i spokoju, skłaniając widza do refleksji nad ich delikatną i efemeryczną naturą.