Vladimiras Jarmolo, urodzony w 1976 roku w Wilnie, Litwa, studiował sztukę w kilku krajach, zdobywając doświadczenie w Izraelu, Słowacji oraz w swojej rodzinnej Litwie. Ta różnorodna edukacja pomogła ukształtować charakterystyczny styl i wizję jego prac.
Krajobrazy, szczególnie te przedstawiające litewską wieś, są centralnym tematem obrazów Vladimiras Jarmolo. Często ukazuje sceny oświetlone miękkim blaskiem wschodu lub zachodu słońca, nadając swoim dziełom ciepło i poczucie spokoju. Jego podejście do natury jest wyraźnie romantyczne i delikatne, podkreślające otaczające piękno.
Używając naturalnych, ciepłych odcieni, Vladimiras tworzy harmonijne i przyjazne kompozycje, które przekazują komfort i spokój. Jego wizja świata przyrody ma na celu inspirowanie zarówno podziwu, jak i ukojenia, prezentując środowisko, w którym piękno jest nieustannie obecne. Dzięki subtelnemu użyciu światła i koloru, demonstruje wyczucie delikatnych atmosfer krajobrazu.
Od 2017 roku Vladimiras Jarmolo jest członkiem Litewskiego Stowarzyszenia Twórców Rękodzieła Ludowego, co stanowi ważny krok w uznaniu jego osiągnięć artystycznych. W tym samym roku zorganizował swoją debiutancką wystawę indywidualną w Litwie, prezentując swoje prace szerszej publiczności i umacniając swoją reputację w litewskiej społeczności artystycznej.
O tym dziele+
Ten obraz autorstwa Vladimiras Jarmolo ożywia piękną scenę leśną. Ścieżka rozciąga się wśród drzew, pokryta kołdrą pomarańczowych i brązowych liści. Las jest gęsty, z cienkimi, wysokimi drzewami sięgającymi w górę. Ich liście są dotknięte odcieniami jesieni. Światło, być może wczesnego poranka lub późnego popołudnia, rzuca ciepły blask. Wydaje się emanować z tła, zalewając scenę złotym światłem, które w magiczny sposób oświetla las i ścieżkę. Styl Vladimiras Jarmolo w tym dziele jest dość realistyczny z marzycielską jakością. Gra światła i cienia nadaje lasowi głębię i poczucie tajemnicy. Światło wzywa widzów, prowadząc ich wzdłuż ścieżki dalej w ciepło lasu. Ogólnie rzecz biorąc, dzieło sztuki jest spokojne. Zaprasza do kontemplacji. Łatwo jest poczuć, jakby można było wkroczyć w płótno i wędrować wzdłuż tej ścieżki pokrytej liśćmi, w kierunku świecącego światła.
