Vladimiras Jarmolo, urodzony w 1976 roku w Wilnie, Litwa, studiował sztukę w kilku krajach, zdobywając doświadczenie w Izraelu, Słowacji oraz w swojej rodzinnej Litwie. Ta różnorodna edukacja pomogła ukształtować charakterystyczny styl i wizję jego prac.
Krajobrazy, szczególnie te przedstawiające litewską wieś, są centralnym tematem obrazów Vladimiras Jarmolo. Często ukazuje sceny oświetlone miękkim blaskiem wschodu lub zachodu słońca, nadając swoim dziełom ciepło i poczucie spokoju. Jego podejście do natury jest wyraźnie romantyczne i delikatne, podkreślające otaczające piękno.
Używając naturalnych, ciepłych odcieni, Vladimiras tworzy harmonijne i przyjazne kompozycje, które przekazują komfort i spokój. Jego wizja świata przyrody ma na celu inspirowanie zarówno podziwu, jak i ukojenia, prezentując środowisko, w którym piękno jest nieustannie obecne. Dzięki subtelnemu użyciu światła i koloru, demonstruje wyczucie delikatnych atmosfer krajobrazu.
Od 2017 roku Vladimiras Jarmolo jest członkiem Litewskiego Stowarzyszenia Twórców Rękodzieła Ludowego, co stanowi ważny krok w uznaniu jego osiągnięć artystycznych. W tym samym roku zorganizował swoją debiutancką wystawę indywidualną w Litwie, prezentując swoje prace szerszej publiczności i umacniając swoją reputację w litewskiej społeczności artystycznej.
O tym dziele+
Obraz przedstawia spokojną zimową scenę przechodzącą w wiosnę. Nachylona brzoza z pokrytym śniegiem pniem stoi wyraźnie na pierwszym planie, jej biała kora kontrastuje wyraźnie z wciąż zimowym tłem. Nagie, smukłe gałęzie sięgają z drzew, rzucając skomplikowane cienie na śnieg poniżej. W pobliżu, bujna wiecznie zielona roślina jest pokryta białym śniegiem, sugerując niedawny opad śniegu. Podłoże leśne to gobelin topniejącego śniegu i odsłoniętej ziemi, wskazujący na zmieniający się sezon. Subtelne oznaki zieleni pojawiają się wokół plam śniegu, dodając odrobinę życia do topniejącego krajobrazu. W tle, wysokie, smukłe drzewa wznoszą się ku niebu, ich pnie skąpane w ciepłych odcieniach zachodzącego lub wschodzącego słońca, które rzuca miękkie, złote światło przez leśny obszar. To światło odbija się od śniegu i drzew, tworząc spokojną, świecącą atmosferę, która uchwyca cichą piękność wczesnej wiosny w lesie.
