Vladimiras Jarmolo, urodzony w 1976 roku w Wilnie, Litwa, studiował sztukę w kilku krajach, zdobywając doświadczenie w Izraelu, Słowacji oraz w swojej rodzinnej Litwie. Ta różnorodna edukacja pomogła ukształtować charakterystyczny styl i wizję jego prac.
Krajobrazy, szczególnie te przedstawiające litewską wieś, są centralnym tematem obrazów Vladimiras Jarmolo. Często ukazuje sceny oświetlone miękkim blaskiem wschodu lub zachodu słońca, nadając swoim dziełom ciepło i poczucie spokoju. Jego podejście do natury jest wyraźnie romantyczne i delikatne, podkreślające otaczające piękno.
Używając naturalnych, ciepłych odcieni, Vladimiras tworzy harmonijne i przyjazne kompozycje, które przekazują komfort i spokój. Jego wizja świata przyrody ma na celu inspirowanie zarówno podziwu, jak i ukojenia, prezentując środowisko, w którym piękno jest nieustannie obecne. Dzięki subtelnemu użyciu światła i koloru, demonstruje wyczucie delikatnych atmosfer krajobrazu.
Od 2017 roku Vladimiras Jarmolo jest członkiem Litewskiego Stowarzyszenia Twórców Rękodzieła Ludowego, co stanowi ważny krok w uznaniu jego osiągnięć artystycznych. W tym samym roku zorganizował swoją debiutancką wystawę indywidualną w Litwie, prezentując swoje prace szerszej publiczności i umacniając swoją reputację w litewskiej społeczności artystycznej.
O tym dziele+
Obraz przedstawia spokojną, rozległą łąkę pod subtelnie oświetlonym niebem, sugerującą świt lub zmierzch. Na pierwszym planie dominują wysokie trawy i dzikie kwiaty, w tym wyraźne białe kwiaty, które wydają się delikatne i eteryczne. Rośliny te delikatnie się kołyszą, dodając scenie dotykowej miękkości. Poza tym bogatym gobelinem flory, w środkowej części widać zarysy słonecznego pola, a światło ciepło dyfunduje przez atmosferę. W tle znajduje się linia drzew, które znikają w mglistym, nieokreślonym brzegu lasu, co potęguje głębię i spokój krajobrazu. Całość wywołuje wrażenie spokojnej izolacji i cichego brzęczenia letniego dnia, który budzi się do życia lub cicho zanika.
