Violeta Bulavienė to artystka poruszona skromnymi aspektami i cichymi chwilami codziennego życia. Dostrzega znaczenie i piękno w zwykłych rzeczach—czy to w odcinku plażowego piasku, nietkniętej kartce papieru, czy pustym płótnie—oferując przestrzenie, w których myśli, wiatry i uczucia dnia mogą się osadzić, przynosząc poczucie obecności i spokoju. Jej twórcza perspektywa przyciąga również do ponadczasowych tajemnic kobiecości, honorując niezłomną siłę i dziką istotę kobiet, przedstawianych jako święte lub grzeszne, ale zawsze otoczonych miłością i nadzieją.

Ciekawość Bulavienė obejmuje osobiste otoczenie domu. Obserwuje subtelne elementy, takie jak blask kubka schowanego w kącie. Poprzez swoje dzieła wyraża dynamikę między cieniami a światłem, podnosząc zwykłe sceny domowe do momentów wspaniałości i duchowego rezonansu, przekraczając zwykłe wzorce codziennego życia.

Oprócz swoich artystycznych działań, Violeta Bulavienė ma solidne podstawy w dziedzinie medycyny. Ukończyła studia na Litewskim Uniwersytecie Nauk Zdrowotnych (LSMU) w 1983 roku i pracowała jako neurolog. Jej rozwój jako artystki był wspierany przez mentorów, takich jak Genoveta Milevičienė, kierownik pracowni artystycznej "Saulėtekis", oraz architekt i malarz Romualdas Šilinskas. Życie samo w sobie uważa za jednego z najcenniejszych nauczycieli.

Bulavienė jest członkiem Związku Artystów Ludowych od 1984 roku i brała udział w licznych wystawach krajowych i solowych. Jej prace były prezentowane w Niemczech, Norwegii oraz w Muzeum "Aušra" w Šiauliai na Litwie. Poprzez swoje dzieła nieustannie odkrywa i celebruje niezwykłość w codzienności, zapraszając widzów do dostrzegania piękna w przestrzeniach i momentach, które często umykają uwadze.