Vilma Petrauskaitė urodziła się 7 kwietnia 1971 roku w wiosce Vizgirdai. Ukończyła Georgia High School w 1989 roku. Choć od zawsze marzyła o byciu artystką, to dopiero dziewiętnaście lat później podjęła tę drogę zawodowo, zapisując się na Wydział Sztuk Pięknych Uniwersytetu w Szawlach.
Na Uniwersytecie w Szawlach Vilma specjalizowała się w sztukach pięknych (grafika), zdobywając tytuł licencjata w latach 2007-2011. Następnie uzyskała tytuł magistra w dziedzinie malarstwa na tym samym uniwersytecie, studiując w latach 2011-2013. Te doświadczenia akademickie dały jej solidne podstawy zarówno w sztukach graficznych, jak i malarstwie, poszerzając zakres jej artystycznego wyrazu.
Vilma Petrauskaitė jest członkinią Związku Artystów od 2017 roku. Jej prace koncentrują się głównie na portretach i postaciach ludzkich, ze szczególnym naciskiem na charakterystyczne portrety zwykłych ludzi. Zamiast po prostu przedstawiać swoich bohaterów, dąży do przeprowadzenia tego, co nazywa „badaniem ludzkiej duszy”. Poprzez swoje portrety Vilma stara się odzwierciedlić głębokie i czasami enigmatyczne aspekty osobowości i istnienia.
W trakcie swojego procesu twórczego Vilma dąży do stworzenia psychologicznej rezonansu i poczucia intymności, wykorzystując żywe kolory i ekspresyjną technikę malarską. Uważa, że zachowanie pamięci o bliskich jest jedną z najważniejszych ról portretu. Emocjonalna głębia i narracja obecne w jej dziełach wykraczają poza jedynie reprezentacyjne przedstawienie, zapraszając widzów do odkrywania psychologicznych i egzystencjalnych wewnętrznych światów jej bohaterów. W trakcie swojej kariery zorganizowała kilka wystaw indywidualnych oraz brała udział w wielu wystawach zbiorowych i plenerowych.
O tym dziele+
W obrazie zatytułowanym "Strach" autorstwa Vilmy Petrauskaitė widzimy realistyczne przedstawienie starszej kobiety na głęboko nasyconym, głównie czerwonym tle. Jej włosy są krótkie i siwe, starannie uczesane do tyłu, co dodaje jej kontemplacyjnego wyglądu. Jej oczy są szeroko otwarte i noszą ślad niepokoju lub zmartwienia, podkreślone zmarszczkami, które je otaczają. Usta kobiety są lekko rozchylone, jakby zatrzymane w momencie tuż przed mówieniem. Nosi ciemny płaszcz z subtelnymi akcentami purpury i brązu, co dodaje ogólnej ponurości i głębi portretu. Jej postawa jest wyprostowana, ale sugeruje wrażliwość, z ramionami lekko zaciśniętymi do wewnątrz. Intensywne tło, ognista mieszanka czerwieni i czerni, zdaje się odzwierciedlać emocjonalny stan strachu, być może odzwierciedlając wewnętrzne zawirowania lub niepokój doświadczany przez postać. Grube, ekspresyjne pociągnięcia pędzla nadają teksturę i dodają dotykowego poczucia realizmu do obrazu.
