Spotkajmy się na targach Affordable Art Fair: Hamburg, 5–8 listopada · Amsterdam, 25–29 listopada · Bruksela, 17–21 lutego

Dzieło we wnętrzu

Ugnė Žilytė

Ugnė Žilytė(70)

Wszystkie obrazy

Ugnė Žilytė, urodzona w 1979 roku w Wilnie, Litwa, pochodzi z rodziny znanej z wkładu w sztukę i literaturę. Podstawy swojej kariery artystycznej kładła w Narodowej Szkole Sztuk M. K. Čiurlionisa, gdzie ukończyła naukę w 1997 roku, specjalizując się w sztukach graficznych. Kontynuowała studia w Akademii Sztuk Pięknych w Wilnie, gdzie w 2004 roku uzyskała tytuł magistra sztuk graficznych.

W czasach, gdy klasyczne techniki druku i rysunku akademickiego stają się coraz mniej popularne, Ugnė Žilytė świadomie wybrała te tradycyjne techniki jako centralne dla swojej praktyki artystycznej. Jej zaangażowanie w te ustalone formy wyróżnia ją w dzisiejszym świecie sztuki. Wpływ realizmu zakorzenił się w jej wczesnym życiu, gdy wspomina, jak ilustracje jej ojca przekształcały zwykłe przedmioty w żywe obrazy — doświadczenie, które zainspirowało jej własną pasję do rysowania z precyzyjnym, realistycznym detalem.

Dzieła Žilytė wyróżniają się klarownością i głębią, opowiadając złożone historie poprzez ekspresyjny rysunek. Tworzy narracje, które łączą odniesienia kulturowe i społeczne z symboliką, konsekwentnie preferując znaczącą niuansowość nad jedynie dekoracyjnymi elementami. Wiele jej prac jest bezpośrednio inspirowanych litewską literaturą, a tytuły często wskazują na te konkretne literackie inspiracje.

Poza swoją sztuką, Ugnė Žilytė uczy rysunku akademickiego i sztuk graficznych w Narodowej Szkole Sztuk M. K. Čiurlionisa. Tworzy również ilustracje dla szanowanego tygodnika kulturalnego „Literatura i Sztuka”. Žilytė jest członkiem Litewskiego Związku Artystów i od 2014 roku członkiem Towarzystwa Tajemnych Rysowników. Od 2001 roku wystawia swoje prace zarówno w kraju, jak i za granicą, a jej osiągnięcia obejmują nagrody z biennale sztuki graficznej i innych konkursów artystycznych.

O tym dziele+

Obraz przedstawia intrygujący zestaw ciemnych, eliptycznych kształtów rozłożonych na jaśniejszym, pionowo liniowym tle, przypominającym ogrodzenie lub stojak. Te formy, które dają wrażenie bochenków czarnego chleba, charakteryzują się szorstkimi, teksturowanymi powierzchniami, kontrastującymi z nakrapianym, ziarnistym tłem, które wypełnia górną część sceny. Kontrast tekstur i układ sugerują tematy pożywienia oraz może codzienności w zestawieniu z chaotycznym lub kosmicznym tłem, angażując widza w grę prostoty kontra złożoność.