Sigita Paulauskienė, artystka pochodząca z Kaunasa na Litwie, rozpoczęła swoją artystyczną podróż wcześnie w życiu. Zachęcona przez matkę, uczęszczała na zaawansowane zajęcia artystyczne w lokalnej szkole średniej dla młodzieży komunistycznej. Później Sigita kontynuowała naukę w technikum artystycznym Stepasa Žukasa, kładąc solidne fundamenty dla swoich twórczych dążeń.
Jej kariera artystyczna początkowo koncentrowała się na tworzeniu biżuterii – rzemiośle, któremu poświęciła siedemnaście lat. Praca z biżuterią pozwoliła jej wyrazić swoje zamiłowanie do koloru i harmonijnych połączeń. Natura pozostaje największym źródłem inspiracji Sigity; zachwyca ją jej cicha piękność, skomplikowane kształty, uderzające kolory oraz nieustannie zmieniająca się gra światła i cienia.
Fascynacja Sigity obejmuje zarówno rozległe krajobrazy, jak i drobne detale płatka kwiatu czy pojedynczej kropli deszczu, dostrzegając piękno zarówno w imponujących, jak i delikatnych cechach natury. Takie obserwacje często rozpalają jej wyobraźnię i skłaniają do eksperymentowania z kolorem i formą w jej twórczości.
Okres kwarantanny dał Sigicie szansę na zrealizowanie jej długoletniej ambicji malowania. Gdy przeniosła swój fokus z biżuterii na malarstwo, doświadczyła nowej pasji – opisując tę artystyczną transformację jako cudowną i uzdrawiającą. Dla Sigity proces tworzenia sztuki jest bogaty i satysfakcjonujący, przekształcając jej uczucia i twórcze myśli w żywe obrazy, które uchwycają jej perspektywę i miłość do otaczającego ją świata.
O tym dziele+
Obraz przedstawia nostalgiczne ujęcie vintage konia na biegunach umieszczonego centralnie na płótnie z stonowanym zielonym tłem. Koń na biegunach wydaje się być zużyty, co sugeruje jego użycie przez wiele lat i przejście przez pokolenia. Jest namalowany z detaliczną teksturą przypominającą rzeźbione drewno, głównie w odcieniach bieli i szarości, z ciemniejszymi akcentami podkreślającymi jego krzywizny i kontury. Sam koń ozdobiony jest skupiskami niebieskich nakładek – być może pozostałościami starej farby – dodającymi kapryśnego, ale jednocześnie postarzałego akcentu. Jego oczy są ciemne i wyraźne, nadając nieożywionemu obiektowi wrażenie życia. Pod koniem, zakrzywione bieguny noszą oznaki zużycia i są skonstruowane w sposób sugerujący solidne, rustykalne rzemiosło. Obraz przekazuje silne uczucie nostalgii i prostoty dziecięcej zabawy.
