Dzieło we wnętrzu
Sergejus Želobčastas to architekt, który rozwijał swoje zdolności artystyczne w różnych formach malarstwa, rysunku i grafiki. Wykazuje imponującą wszechstronność, wykorzystując szeroki wachlarz materiałów i technik – w tym farby olejne, pastę reliefową, nóż paletowy, akryle, suchy pędzel, syntetyczne płótno oraz tkaniny techniczne. Dzięki temu eklektycznemu podejściu do mediów i metod, tworzy prace, które łączą klasyczne i współczesne tradycje artystyczne.
Jego artystyczny repertuar obejmuje kilka odrębnych stylów, takich jak malarstwo dekoracyjne, modernizm i abstrakcjonizm. Znany z elastyczności i chęci eksperymentowania, Želobčastas nieustannie bada nowe gatunki. Jego zaangażowanie w różnorodne style odzwierciedla jego dążenie do ciągłej innowacji i nieustannego rozwoju praktyki twórczej.
Droga zawodowa Želobčastasa jest naznaczona nieustannym poszukiwaniem artystycznym, które uważa za integralną część swojego stylu życia. To poczucie ciągłego odkrywania jest widoczne w wyjątkowym i dynamicznym charakterze jego dzieł, często nasyconych ruchem i przejściem. Jego otwartość na nowe koncepcje i formy pozwoliła mu na utrzymanie świeżego i oryginalnego spojrzenia w swojej karierze artystycznej.
Sztuka Sergejusa Želobčastasa była prezentowana na licznych wystawach, takich jak te w Galerie Philippe Arman (Paryż, 1995), Galerie Jean Moro (Bruksela, 1995), Art Agents Gallery (Hamburg) oraz Vilniaus Pamėnkalnio galerija (Wilno). Jego prace znalazły się również w kolekcjach w Stanach Zjednoczonych, Japonii, Francji, Belgii, Danii, Niemczech, Norwegii i Litwie, co świadczy o szerokim międzynarodowym uznaniu jego osiągnięć artystycznych.
O tym dziele+
Na tym obrazie zatytułowanym "Wystawa" autorstwa Sergejusa Želobčastasa scena rozgrywa się w dużej, białej galerii wypełnionej różnorodnymi dziełami sztuki i tętniącym życiem tłumem widzów. Ogromne ściany galerii są ozdobione różnymi rodzajami i rozmiarami tekstów oraz kształtów, w tym powtarzającymi się frazami takimi jak "DEAD END" oraz blokami liter i cyfr ułożonymi w pionowe i poziome sekwencje. W centralnej części galerii dominuje duża, trójwymiarowa instalacja składająca się z paneli z czerwonymi i białymi wzorami oraz przerośniętej, zawieszonej czarno-białej kropkowanej kuli. Galeria tętni życiem, a sylwetki postaci reprezentują różnorodne aktywności i zachowania typowe dla ustawienia wystawy sztuki. Ludzie są przedstawiani podziwiający sztukę, robiący zdjęcia, dyskutujący i pozujący, tworząc dynamiczną atmosferę. Postacie różnią się znacznie postawą i zaangażowaniem: niektórzy stoją samotni, kontemplując, podczas gdy inni są w grupach lub parach, zaangażowani w rozmowę lub oglądanie dzieł sztuki. Ta różnorodność aktywności uchwyca żywą i interaktywną istotę wystawy sztuki. Dodatkowo, obecność niezgodnych elementów, takich jak unosząca się złota aureola i idąca postać z puszką napoju na pierwszym planie, nadaje dziełu abstrakcyjny, surrealistyczny charakter. Te elementy, w kontraście do realizmu sceny galerii i czarnych sylwetek, bawią się tematami rzeczywistości w porównaniu do reprezentacji oraz tradycyjnymi normami postrzegania i konsumowania sztuki.
