Sergejus Želobčastas to architekt, który rozwijał swoje zdolności artystyczne w różnych formach malarstwa, rysunku i grafiki. Wykazuje imponującą wszechstronność, wykorzystując szeroki wachlarz materiałów i technik – w tym farby olejne, pastę reliefową, nóż paletowy, akryle, suchy pędzel, syntetyczne płótno oraz tkaniny techniczne. Dzięki temu eklektycznemu podejściu do mediów i metod, tworzy prace, które łączą klasyczne i współczesne tradycje artystyczne.
Jego artystyczny repertuar obejmuje kilka odrębnych stylów, takich jak malarstwo dekoracyjne, modernizm i abstrakcjonizm. Znany z elastyczności i chęci eksperymentowania, Želobčastas nieustannie bada nowe gatunki. Jego zaangażowanie w różnorodne style odzwierciedla jego dążenie do ciągłej innowacji i nieustannego rozwoju praktyki twórczej.
Droga zawodowa Želobčastasa jest naznaczona nieustannym poszukiwaniem artystycznym, które uważa za integralną część swojego stylu życia. To poczucie ciągłego odkrywania jest widoczne w wyjątkowym i dynamicznym charakterze jego dzieł, często nasyconych ruchem i przejściem. Jego otwartość na nowe koncepcje i formy pozwoliła mu na utrzymanie świeżego i oryginalnego spojrzenia w swojej karierze artystycznej.
Sztuka Sergejusa Želobčastasa była prezentowana na licznych wystawach, takich jak te w Galerie Philippe Arman (Paryż, 1995), Galerie Jean Moro (Bruksela, 1995), Art Agents Gallery (Hamburg) oraz Vilniaus Pamėnkalnio galerija (Wilno). Jego prace znalazły się również w kolekcjach w Stanach Zjednoczonych, Japonii, Francji, Belgii, Danii, Niemczech, Norwegii i Litwie, co świadczy o szerokim międzynarodowym uznaniu jego osiągnięć artystycznych.
O tym dziele+
Obraz przedstawia przerażającą i surrealistyczną scenę na tle ciemnym, niemal czarnym. W górnej części znajdują się ludzkie, duchowe srebrne ręce zawieszone, jakby sięgały lub unosiły; nadają one poczucie kontroli lub manipulacji z góry. Poniżej tych rąk znajduje się wirująca, mglista forma przypominająca mały wir lub wir, z jasnym punktem w centrum dodającym element energii lub skupionej intensywności. W dolnej części obrazu, spoczywają na tym, co wydaje się być odbijającą powierzchnią, dwa obiekty w kształcie jaj. Jedno jajo jest nienaruszone, pokazując świecący, metaliczny połysk na swojej powierzchni. Obok niego drugie jajo jest złamane, ujawniając świetliste, żółte żółtko, które wyraźnie wyróżnia się na tle stonowanych tonów otoczenia. Cała scena tworzy przekonujący kontrast między namacalnym, teksturowanym realizmem obiektów a eteryczną, unoszącą się obecnością nad nimi.
