Šarūnė Bartašiūtė Kaupienė to artystka, której pasja do twórczej eksploracji i osobistego rozwoju napędza jej pracę. Ukończyła studia z zakresu sztuki monumentalnej na Akademii Sztuk Pięknych w Wilnie, co dało jej solidne podstawy w dużych dyscyplinach artystycznych. Jednak jej zainteresowania artystyczne wykraczają poza sztukę monumentalną; równie mocno fascynuje ją subtelność i złożoność wyrazu graficznego, ciesząc się projektami zarówno w intymnych, jak i rozległych formatach. Ta wszechstronność pozwala jej stosować szeroką gamę technik i stylów w swojej twórczości.
Jej artystyczna podróż rozpoczęła się w dzieciństwie, gdy instynktownie odkrywała świat poprzez ekspresyjne kolory i pomysłowe kształty. Natura od zawsze była źródłem inspiracji, jej żywe zapachy i odcienie pobudzały jej wyobraźnię. Zmotywowana ciekawością, raz próbowała stworzyć własny zapach z płatków róż. Kreatywność Šarūnė rozwijała się w wielu kierunkach, często pojawiając się w nieoczekiwany sposób — czy to dekorując ściany w domu, formując piasek i błoto, czy szkicując na papierze i śniegu, zawsze pozwalała swojej wyobraźni wędrować bez ograniczeń.
Šarūnė czerpie inspirację z szerokiego wachlarza źródeł, od literatury i muzyki po krótkie spotkania z nieznajomymi, a najgłębiej, z zmieniających się kolorów natury. Jej pragnienie tworzenia towarzyszy jej wszędzie; choć obecnie mieszka i praktykuje sztukę w Norwegii, wciąż jest głęboko zaangażowana w swój warsztat. Jako uczestniczka Norweskiej Grupy Niezależnych Artystów (NFUK) bierze udział w wystawach i nieustannie poszukuje nowych dróg do wyrażania i rozwijania swojej wizji artystycznej.
Dla Šarūnė kreatywność jest nierozerwalnie związana z samym istnieniem — płynnym i ciągłym doświadczeniem definiowanym przez linie, kolory, emocje i pomysłowe myśli. Jej sztuka jest dowodem na nieustannie ewoluującą naturę kreatywności i nieograniczone możliwości, jakie ona oferuje dla wzrostu i odkrywania.
O tym dziele+
W obrazie widzimy postać, wydająca się połączeniem ludzkich i szkieletowych elementów, stojącą na wirującym szarym tle. Figura jest głównie szkieletowa od pasa w górę, z wyraźnymi kośćmi kręgosłupa i żeber, ale zachowuje bardziej mięsistą postać w dolnej części ciała. Podnosi ręce nad głowę, trzymając dużego, wielokolorowego liścia, który może symbolizować połączenie z naturą lub zmianę. Kolory liścia wyróżniają się na monochromatycznym tle, nadając poczucie witalności w w przeciwnie stonowanej scenerii. To zestawienie może wywoływać uczucia melancholii połączone z ulotnymi momentami piękna lub klarowności.




















