Šarūnas Šarkauskas, urodzony w 1967 roku w Kownie, rozpoczął rozwijanie swoich zdolności artystycznych w lokalnej czteroletniej szkole artystycznej. Chociaż jego późniejsze próby uzyskania formalnego wykształcenia artystycznego zakończyły się niepowodzeniem, malarstwo pozostało dla niego stałym i dożywotnim zajęciem.
W ciągu swojej kariery Šarkauskas miał wystawy zarówno w Wilnie, jak i w Kownie, nieustannie przyciągając zainteresowanie uczestników. Jego pokazy są postrzegane jako udane, a odwiedzający przyciągani są unikalnym stylem i witalnością obecnymi w jego sztuce.
Sam artysta otwarcie mówi o swoim skomplikowanym związku z malarstwem, żartując: "Próbowałem uciec od malarstwa, ale ono wciąż mnie dogania." To stwierdzenie oddaje trwałą i pasjonującą więź, jaką ma ze swoją twórczością.
Muzeolog Audronė Meškauskaitė scharakteryzowała obrazy Šarkauskasa jako pełne koloru, wyróżniające się jasnymi, radosnymi kontrastami. Jej zdaniem, jego klarowne i przezroczyste pociągnięcia pędzla nadają lekkości i równowagi, pozwalając elementom jego kompozycji zharmonizować się w niespodziewany sposób.
O tym dziele+
W tym obrazie jaskrawa latarnia, bogata w skomplikowane wzory i odcienie, zajmuje centralne miejsce. Przedstawiona jest na tle, które kontrastuje swoją prostotą, z chłodnym górnym półkulą przechodzącą w bujny, ciemniejszy ton u podstawy. Latarnia jest przepełniona kaskadą żywych, więdnących kwiatów, które wylewają się na powierzchnię poniżej. Te kwiaty, namalowane dynamicznymi, ekspresyjnymi pociągnięciami w odcieniach żółci, purpury i pomarańczy, wydają się przywoływać poczucie zepsutego piękna. Szkło latarni jest tylko ledwo widoczne, sugerując delikatną przezroczystość wśród jasnego kwiatowego przepływu. Dzieło emanuje melancholijną, ale piękną atmosferą, uchwycając poruszający moment zarówno straty, jak i bogatego wizualnego splendoru.
