Šarūnas Šarkauskas, urodzony w 1967 roku w Kownie, rozpoczął rozwijanie swoich zdolności artystycznych w lokalnej czteroletniej szkole artystycznej. Chociaż jego późniejsze próby uzyskania formalnego wykształcenia artystycznego zakończyły się niepowodzeniem, malarstwo pozostało dla niego stałym i dożywotnim zajęciem.
W ciągu swojej kariery Šarkauskas miał wystawy zarówno w Wilnie, jak i w Kownie, nieustannie przyciągając zainteresowanie uczestników. Jego pokazy są postrzegane jako udane, a odwiedzający przyciągani są unikalnym stylem i witalnością obecnymi w jego sztuce.
Sam artysta otwarcie mówi o swoim skomplikowanym związku z malarstwem, żartując: "Próbowałem uciec od malarstwa, ale ono wciąż mnie dogania." To stwierdzenie oddaje trwałą i pasjonującą więź, jaką ma ze swoją twórczością.
Muzeolog Audronė Meškauskaitė scharakteryzowała obrazy Šarkauskasa jako pełne koloru, wyróżniające się jasnymi, radosnymi kontrastami. Jej zdaniem, jego klarowne i przezroczyste pociągnięcia pędzla nadają lekkości i równowagi, pozwalając elementom jego kompozycji zharmonizować się w niespodziewany sposób.
O tym dziele+
Obraz przedstawia wibracyjną scenę leśną podzieloną na pęknięte panele, niemal jakby oglądać ją przez rozbite szkło. Każdy segment zawiera wydłużone, abstrakcyjne figury przypominające drzewa, których formy sięgają w górę, splatając się z żywymi plamami żółtego, pomarańczowego i odcieni fioletu. Cienkie niebieskie i białe linie, sugerujące winorośle lub strumienie, wiją się przez kompozycję, łącząc fragmentację z poczuciem całości. Ogólna tekstura jest bogata i warstwowa, tworząc niemal dotykowe wrażenie gęstego, szepczącego lasu. Gra światła i cienia, wraz z grą kolorów, daje wrażenie głębi i ruchu, jakby las był żywy z cichymi rozmowami.
