Šarūnas Šarkauskas, urodzony w 1967 roku w Kownie, rozpoczął rozwijanie swoich zdolności artystycznych w lokalnej czteroletniej szkole artystycznej. Chociaż jego późniejsze próby uzyskania formalnego wykształcenia artystycznego zakończyły się niepowodzeniem, malarstwo pozostało dla niego stałym i dożywotnim zajęciem.
W ciągu swojej kariery Šarkauskas miał wystawy zarówno w Wilnie, jak i w Kownie, nieustannie przyciągając zainteresowanie uczestników. Jego pokazy są postrzegane jako udane, a odwiedzający przyciągani są unikalnym stylem i witalnością obecnymi w jego sztuce.
Sam artysta otwarcie mówi o swoim skomplikowanym związku z malarstwem, żartując: "Próbowałem uciec od malarstwa, ale ono wciąż mnie dogania." To stwierdzenie oddaje trwałą i pasjonującą więź, jaką ma ze swoją twórczością.
Muzeolog Audronė Meškauskaitė scharakteryzowała obrazy Šarkauskasa jako pełne koloru, wyróżniające się jasnymi, radosnymi kontrastami. Jej zdaniem, jego klarowne i przezroczyste pociągnięcia pędzla nadają lekkości i równowagi, pozwalając elementom jego kompozycji zharmonizować się w niespodziewany sposób.
O tym dziele+
Obraz uchwyca żywy, wietrzny dzień w naturalnym krajobrazie. Duże, solidne drzewo z gęstą roślinnością dominuje w pierwszym planie, jego liście tętnią życiem w odcieniach zieleni, żółci i czerwieni, animowane jakby fruwające na wietrze. Pod drzewem rozwija się spokojna scena brzegowa rzeki, gdzie samotna, niebieska łódka spoczywa na trawie, częściowo schowana pod rozległymi gałęziami drzewa. Ciało wody jest oddane pociągnięciami niebieskiego i białego, sugerującymi fale wywołane wiatrem. Niebo, będące gobelinem szarych i niebieskich pasków, dodaje dynamicznego tła, sugerując chmurzystą, wietrzną atmosferę. Scena przekazuje poczucie samotności i spokojnej mocy natury.
