Spotkajmy się na targach Affordable Art Fair: Hamburg, 5–8 listopada · Amsterdam, 25–29 listopada · Bruksela, 17–21 lutego
Sandra Gaidelė

Sandra Gaidelė(50)

Wszystkie obrazy

Sandra Gaidelė jest zarówno psychologiem, jak i artystką, w unikalny sposób łącząc swoją wiedzę zawodową z zainteresowaniami twórczymi. Choć jej główne zajęcie koncentruje się na słowach i zrozumieniu ludzkiej psychiki, poszukuje równowagi i spokoju poprzez malarstwo akwarelowe. To artystyczne zajęcie daje jej wytchnienie od presji języka i analizy, umożliwiając wyrażenie siebie wizualnie, a nie werbalnie.

Dla Sandry tworzenie sztuki za pomocą akwareli jest niezbędnym sposobem na ucieczkę od codzienności. Znajduje pocieszenie w spokojnym rytmie malowania, oddalając się od rygorów swojej pracy psychologicznej. Płynna, nieprzewidywalna natura akwareli przyciąga ją, oferując medytacyjne doświadczenie, w którym kontrola łączy się z akceptacją nieprzewidywalnego. Ta interakcja między intencjonalnością a spontanicznością odzwierciedla emocjonalne krajobrazy, które nawigują w swoich sesjach terapeutycznych.

Jej doświadczenia jako terapeuty głęboko wpływają na sposób, w jaki podchodzi do sztuki. Angażując się w terapię z klientami, zyskuje szerszą perspektywę, którą wplata w swoje twórcze przedsięwzięcia. Relacja między terapią a malarstwem wzbogaca jej radość z tworzenia i uczy ją wartości rezygnacji z kontroli. Sztuka i terapia, splecione, dają jej poczucie harmonii i wzajemnego wzmocnienia w jej życiu.

Tożsamość artystyczna Sandry jest ściśle związana z jej użyciem akwareli. Charakteryzuje ją jako kapryśną, podkreślając jej nieprzewidywalne cechy. Dzięki akwareli doświadcza tańca między zamierzonymi wyborami a zaskakującymi rezultatami, jakie dostarcza ten medium. Ten proces zachęca ją do doceniania zarówno artystycznej podróży, jak i jej nieoczekiwanych zwrotów, przyjmując swoją podwójną tożsamość jako psycholog i artystka.

O tym dziele+

Obraz uchwyca spokojną atmosferę Jeziora Como, delikatnie przedstawiając falujące wody w różnych odcieniach niebieskiego, odbijających niebo. W pobliżu brzegu znajduje się zbiór urokliwych budynków, namalowanych w ciepłych odcieniach pomarańczowego i różowego, które wygodnie osiedliły się między zielonymi drzewami, które przerywają krajobraz. Samotna żaglówka leniwie dryfuje w pobliżu, przyczyniając się do poczucia spokoju i wypoczynku, które dominuje w tej scenie. Tło jest złagodzone przez mglistą górę, niemal znikającą w mgle, podczas gdy blady, przezroczysty łuk na niebie sugeruje znikającą tęczę, dodając odrobinę fantazji do spokojnego otoczenia. Dzieło emanuje spokojną i zapraszającą atmosferą, zapraszając widza do zatrzymania się w cichej urodzie tego malowniczego nadbrzeżnego zakątka.