Rūta Burbulė to litewska artystka, której związek ze sztuką trwa od wczesnych lat dziecięcych. Jest absolwentką zarówno Wileńskiej Szkoły Sztuk Pięknych im. Justynasa Vienožinskisa, jak i uznawanej Narodowej Gimnazjum Sztuk Pięknych M.K. Čiurlionisa, gdzie specjalizowała się w malarstwie. Później Rūta obroniła pracę magisterską z zakresu Edukacji Artystycznej, a przez ponad dziesięć lat przekazuje swoją wiedzę jako nauczycielka w różnych instytucjach publicznych i prywatnych.
Piętnaście lat temu Rūta przypadkowo odkryła malowanie na jedwabiu. Jej początkowy eksperyment – namalowanie małego szalika – szybko przerodził się w pasjonujące zajęcie, które wciąż stanowi rdzeń jej twórczości. Akt malowania na jedwabiu przynosi jej zarówno relaks, jak i przestrzeń do eksperymentowania, ponieważ każdy kawałek jest kierowany jej ciekawością i innowacyjnym duchem. Na przestrzeni lat stworzyła różnorodne jedwabne dzieła sztuki, takie jak akcesoria, szaliki, chusty, krawaty, sukienki, zasłony oraz obszerne obrazy, ujawniając kilka charakterystycznych kolekcji odzieży malowanej na jedwabiu.
Poza swoimi zdolnościami artystycznymi, Rūta Burbulė jest również uznawana za osobę wpływową w litewskiej społeczności malarzy jedwabiu. Pełniła funkcję Prezydenta Litewskiego Stowarzyszenia Malarstwa Jedwabnego w latach 2015-2018 i nadal aktywnie uczestniczy jako członkini. Wśród jej osiągnięć znajduje się zwycięstwo w Międzynarodowym Konkursie Malarstwa Jedwabnego we Francji, co podkreśla jej zaangażowanie i międzynarodową pozycję w tej dziedzinie.
Oprócz ról artystki i nauczycielki, Rūta angażuje się w różnorodne inicjatywy artystyczne, występy i wystawy. Zorganizowała osiem wystaw indywidualnych i brała udział w ponad dwudziestu wystawach zbiorowych. Obecnie realizuje swoje artystyczne przedsięwzięcia w Centrum Rzemiosła w Druskienikach "Menų kalvė", gdzie pozostaje w pełni zaangażowana w projekty twórcze i działalność społeczną.
O tym dziele+
Obraz uchwyca spokojną scenę leśną, z wyraźnym uwypukleniem wysokich, smukłych brzóz. Ich charakterystyczna biała kora jest ozdobiona czarnymi poziomymi liniami i plamkami, co jest typowym motywem brzóz. Liście tych drzew pokazują odświeżającą paletę zieleni, rzucając cienie w delikatnych odcieniach niebieskiego i bieli, sugerując światło słoneczne filtrujące przez liście. Tło dzieła jest skąpane w miękkich zmyciach niebieskiego, zielonego i białego, tworząc marzycielską atmosferę, która wywołuje poczucie spokoju i głębi, symulując tajemnicę i ciszę, jaką można odczuć, stojąc w lesie skąpanym w naturalnym świetle. Obraz łączy realizm z abstrakcją, kładąc nacisk na nastrój i otoczenie, a nie na szczegółowy realizm.




















