Nomeda Čiurlionytė urodziła się w Wilnie 4 stycznia 1974 roku. Po ukończeniu szkoły średniej przeniosła się do Londynu, aby poszukać nowych możliwości i kontynuować naukę. Tam doskonaliła swoje umiejętności, zapisując się na kursy makijażu w Westminster College, co stanowiło fundament jej wczesnej kariery zawodowej.
Mieszkając w Londynie, Nomeda zyskała uznanie jako niezależna wizażystka, współpracując przy pokazach mody, sesjach zdjęciowych i produkcjach filmowych. Zawsze dążąc do poszerzenia swoich kreatywnych zdolności, kontynuowała naukę w zakresie projektowania graficznego, publikacji komputerowych, tworzenia stron internetowych i montażu filmów cyfrowych w Notting Dale Technology Centre. Te akademickie dążenia umożliwiły jej wejście w świat sztuk cyfrowych i produkcji medialnej.
Jej twórcze przedsięwzięcia zaprowadziły ją na Festiwal Portobello, gdzie była odpowiedzialna za zaprojektowanie strony internetowej festiwalu oraz produkcję krótkich filmów prezentowanych podczas wydarzenia. Nomeda współpracowała również z grupą elektroniczną NBAW (New Breed of Alternative Workers), tworząc fascynujące wizualizacje dla występów grupy w Londynie, Austrii i Niemczech.
W 2009 roku Nomeda przeniosła się na Ukrainę, gdzie stała się aktywną postacią w lokalnej społeczności artystycznej, biorąc udział w wystawach indywidualnych i zbiorowych. Jej zaangażowanie i wkład zostały uhonorowane członkostwem w Ukraińskim Związku Artystów.
O tym dziele+
Obraz, zatytułowany "Anioł 2" autorstwa Nomedy Čiurlionytė, przedstawia postać przypominającą anioła. Anioł stoi w centrum z promienną, żółtą aureolą wokół głowy. Tło w głębokich odcieniach niebieskiego i fioletu tworzy mistyczną atmosferę. Anioł ubrany jest w długą, zwiewną szatę, która wydaje się lśnić białymi i niebieskimi akcentami. Ma duże, miękkie skrzydła, które zdają się zlewać z tłem. Pod aniołem znajdują się intensywnie kolorowe liście w odcieniach pomarańczowym, brązowym i zielonym. Te kolory kontrastują z chłodnymi tonami reszty obrazu. Nomeda Čiurlionytė używa grubych, ekspresyjnych pociągnięć pędzla. Jej styl jest dość impresjonistyczny, koncentrując się bardziej na emocjach i atmosferze niż na szczegółowym realizmie. To podejście nadaje obrazowi sennej jakości, zapraszając widzów do odczuwania spokoju i kontemplacji.
