Dzieło we wnętrzu
Nomeda Balasevičiūtė urodziła się w Kownie na Litwie i przez całe życie tam mieszka. Jej miłość do sztuki rozkwitła w dzieciństwie, gdy uczęszczała do lokalnej szkoły muzycznej, a następnie zapisała się do Szkoły Sztuki M. Martinaitisa. Już na początku Nomeda marzyła o ilustrowaniu książek dla dzieci, co ostatecznie udało jej się zrealizować.
Nomeda ukończyła Akademię Sztuk Pięknych w Wilnie (dawniej Państwowy Instytut Sztuki Litwy) w 1988 roku. Wkrótce po tym rozpoczęła karierę jako ilustratorka w magazynie "Genys" oraz w gazecie dla dzieci "Tukas." Zmotywowana chęcią nawiązania kontaktu z młodymi czytelnikami, stworzyła gazetę dla swojej córki Jūratė i jej przyjaciół, nazywając ją "Pepė." Ta inicjatywa przerodziła się w magazyn i otworzyła drogę do publikacji własnych książek dla dzieci, z których wiele sama napisała i zilustrowała.
Nomeda Balasevičiūtė uczyła projektowania w Kowieńskiej Szkole Wyższej, instytucji oferującej wykształcenie wyższe w dziedzinach takich jak technologia, nauki społeczne, biomedycyna, nauki humanistyczne i sztuka. Dzięki swoim wykładom przyczynia się do kształtowania nowego pokolenia twórczych talentów na Litwie.
Obecnie Nomeda poświęca się malarstwu olejnemu, w którym często widać cechy jej tła ilustratorskiego. Oprócz malarstwa zajmuje się także innymi kreatywnymi działaniami, w tym rzeźbą, przekształcając materiały recyklingowe poprzez twórcze „konstruktywne rozmowy”, aby stworzyć unikalne dzieła sztuki.
O tym dziele+
Obraz przedstawia urokliwe, gęsto zabudowane miasteczko o poranku, z miękkim, złotym światłem oświetlającym brukowaną ścieżkę i ciepłymi żółtymi blaskami wydobywającymi się z okien. Kamienne budynki o rustykalnym uroku wznoszą się w kadrze, każdy poziom pokazuje wiekowe elewacje, okrągłe wieże i detale architektoniczne, które sugerują wpływy śródziemnomorskie lub stare europejskie. Na horyzoncie dominują dwie duże, balonopodobne struktury, prawdopodobnie balony powietrzne, które unoszą się nad miasteczkiem, dodając odrobinę fantazji i kapryśności. Na pierwszym planie postać wychodzi przez żywo niebieskie drzwi, zdaje się wyruszać wcześnie rano. Inna postać widoczna jest w górnym oknie, być może obserwując poranek z prywatnej przestrzeni. Ogólna atmosfera jest mistyczna i spokojna, zapraszając widza do wyobrażenia sobie historii, które przeplatają się w tym malowniczym, bajkowym otoczeniu.
