Nomeda Balasevičiūtė urodziła się w Kownie na Litwie i przez całe życie tam mieszka. Jej miłość do sztuki rozkwitła w dzieciństwie, gdy uczęszczała do lokalnej szkoły muzycznej, a następnie zapisała się do Szkoły Sztuki M. Martinaitisa. Już na początku Nomeda marzyła o ilustrowaniu książek dla dzieci, co ostatecznie udało jej się zrealizować.
Nomeda ukończyła Akademię Sztuk Pięknych w Wilnie (dawniej Państwowy Instytut Sztuki Litwy) w 1988 roku. Wkrótce po tym rozpoczęła karierę jako ilustratorka w magazynie "Genys" oraz w gazecie dla dzieci "Tukas." Zmotywowana chęcią nawiązania kontaktu z młodymi czytelnikami, stworzyła gazetę dla swojej córki Jūratė i jej przyjaciół, nazywając ją "Pepė." Ta inicjatywa przerodziła się w magazyn i otworzyła drogę do publikacji własnych książek dla dzieci, z których wiele sama napisała i zilustrowała.
Nomeda Balasevičiūtė uczyła projektowania w Kowieńskiej Szkole Wyższej, instytucji oferującej wykształcenie wyższe w dziedzinach takich jak technologia, nauki społeczne, biomedycyna, nauki humanistyczne i sztuka. Dzięki swoim wykładom przyczynia się do kształtowania nowego pokolenia twórczych talentów na Litwie.
Obecnie Nomeda poświęca się malarstwu olejnemu, w którym często widać cechy jej tła ilustratorskiego. Oprócz malarstwa zajmuje się także innymi kreatywnymi działaniami, w tym rzeźbą, przekształcając materiały recyklingowe poprzez twórcze „konstruktywne rozmowy”, aby stworzyć unikalne dzieła sztuki.
O tym dziele+
Obraz przedstawia urokliwą, starą wioskę z krętymi uliczkami i różnorodnymi, ciepło kolorowanymi budynkami, z których każdy ma unikalny kształt i rozmiar, sugerując urokliwe i rustykalne otoczenie. Architektura jest w europejskim stylu, z czerwonymi dachami, widocznymi kominami i łukowymi drzwiami. Nad tą spokojną sceną wioski unoszą się duże, żywe kwiaty, głównie róże, w uderzających odcieniach czerwieni i wyraźnym dużym różowym kwiecie. Te kwiaty dodają żywego, niemal fantazyjnego kontrastu do ziemistych tonów budynków poniżej. Perspektywa wydaje się podwyższona, jakby widząc miasto z wzgórza, dając szeroki przegląd domów, które gromadzą się razem, zanim rozprzestrzenią się w krajobraz łagodnych wzgórz, co może wskazywać na obrzeża wioski. Niebo łączy się z tłem, pozwalając miastu i kwiatom dominować uwagę widza swoimi bogatymi teksturami i kolorami.
