Nomeda Balasevičiūtė urodziła się w Kownie na Litwie i przez całe życie tam mieszka. Jej miłość do sztuki rozkwitła w dzieciństwie, gdy uczęszczała do lokalnej szkoły muzycznej, a następnie zapisała się do Szkoły Sztuki M. Martinaitisa. Już na początku Nomeda marzyła o ilustrowaniu książek dla dzieci, co ostatecznie udało jej się zrealizować.
Nomeda ukończyła Akademię Sztuk Pięknych w Wilnie (dawniej Państwowy Instytut Sztuki Litwy) w 1988 roku. Wkrótce po tym rozpoczęła karierę jako ilustratorka w magazynie "Genys" oraz w gazecie dla dzieci "Tukas." Zmotywowana chęcią nawiązania kontaktu z młodymi czytelnikami, stworzyła gazetę dla swojej córki Jūratė i jej przyjaciół, nazywając ją "Pepė." Ta inicjatywa przerodziła się w magazyn i otworzyła drogę do publikacji własnych książek dla dzieci, z których wiele sama napisała i zilustrowała.
Nomeda Balasevičiūtė uczyła projektowania w Kowieńskiej Szkole Wyższej, instytucji oferującej wykształcenie wyższe w dziedzinach takich jak technologia, nauki społeczne, biomedycyna, nauki humanistyczne i sztuka. Dzięki swoim wykładom przyczynia się do kształtowania nowego pokolenia twórczych talentów na Litwie.
Obecnie Nomeda poświęca się malarstwu olejnemu, w którym często widać cechy jej tła ilustratorskiego. Oprócz malarstwa zajmuje się także innymi kreatywnymi działaniami, w tym rzeźbą, przekształcając materiały recyklingowe poprzez twórcze „konstruktywne rozmowy”, aby stworzyć unikalne dzieła sztuki.
O tym dziele+
Obraz przedstawia bujny zbiór irysów, namalowanych delikatnym pociągnięciem w odcieniach purpury, lawendy, głębokiego magenty i akcentach błękitu nieba. Każdy iris uchwycony jest w różnych etapach kwitnienia, ich płatki szeroko otwarte lub elegancko zwinięte, ukazując naturalną zmienność i delikatne żyłkowanie charakterystyczne dla tych kwiatów. Tło składa się z bardziej stonowanych zielonych i taupe'owych tonów, które mogą sugerować ogrodzenie lub trelisa, subtelnie uzupełniając żywe kwiaty. Pociągnięcia pędzla są ekspresyjne, nadając teksturę i głębię, sprawiając, że kwiaty wydają się dynamiczne i niemal dotykowe na miękkim, rozproszonym tle. Cała kompozycja jest pionowa, podkreślając królewską wysokość i smukły kształt irysów, które zdają się sięgać ku światłu.
