Dzieło we wnętrzu
Akwarela odgrywa kluczową rolę w moim życiu. Podobnie jak życie samo w sobie, praca z tym medium wiąże się z ciągłym akceptowaniem niepewności; każdy ruch pędzla i każda kropla pigmentu niosą ze sobą element tajemnicy i niespodzianki, odsłaniając wyniki, które pozostają nieznane, dopóki się nie pojawią. Żywe współdziałanie wody i pigmentu stanowi źródło inspiracji, gdzie przypadek i intencja krzyżują się na kartce.
Ta szczególna technika akwareli stawia przed nami zarówno trudności, jak i rygor. Osiągnięcie mistrzostwa wymaga nie tylko umiejętności technicznych, cierpliwości i konsekwencji, ale także otwartości na współpracę z nieprzewidywalnymi tendencjami wody. Dla mnie to skomplikowane współdziałanie jest tym, co czyni akwarelę tak fascynującą. Możliwość wyrażania emocji poprzez wodę i pigment, gdy kolory mieszają się i zmieniają, tworzy unikalne czarowanie, które nigdy całkowicie nie traci swojej mocy.
W 1986 roku ukończyłam studia na Akademii Sztuk Pięknych w Wilnie, koncentrując się na projektowaniu wnętrz i architekturze. Moja artystyczna droga obejmowała różnorodne podejścia twórcze — na początku poświęciłam wiele wysiłku na pracę z połączonymi technikami akwareli i pasteli. Później spędziłam wiele lat zanurzona w architekturze; jednak wciąż czułam przyciąganie do ekspresyjnej spontaniczności i płynnej natury akwareli. Ostatecznie znalazłam drogę powrotną do tego ukochanego medium, które wydaje się zarówno instynktowne, jak i niezbędne w moim procesie twórczym.
W ostatnich latach wróciłam do wystawiania swoich prac zarówno w Litwie, jak i za granicą. W ciągu ostatnich kilku lat moje prace były prezentowane na międzynarodowych wystawach akwareli w krajach takich jak Peru, Wietnam, Finlandia i Japonia. Dzielenie się moją pasją do akwareli z globalną publicznością wzbogaciło i zainspirowało mnie, motywując do dalszych eksperymentów i poszerzania możliwości tej fascynującej formy sztuki.
O tym dziele+
Obraz uchwyca spokojny, naturalny pejzaż, przedstawiony w akwarelach z paletą szarości, błękitów i odcieni ziemi. Drzewa, przedstawione luźnymi i ekspresyjnymi pociągnięciami pędzla, otaczają scenę, wydając się nieco przezroczyste w jasnym niebie odbitym w wodach poniżej. Ciało wody delikatnie zajmuje środkowy plan, jego powierzchnia przerywana subtelnymi falami i wskazówkami masztów żaglówek przebijających się na dalekim końcu. Niebo powyżej odzwierciedla wodę, sugerując wczesne lub późne światło dnia z jego miękkim, stonowanym światłem, tworząc spokojny i nieco melancholijny nastrój. Kompozycja równoważy płynność wody z bardziej zdefiniowanymi, ale wciąż delikatnymi formami drzew i roślinności, wywołując poczucie spokojnej samotności i efemerycznej jakości natury.




















