Nijolė Dirvianskytė jest jedną z najbardziej znanych przedstawicielek litewskiej sztuki naiwniej. Zaczęła malować w wieku trzydziestu sześciu lat. W tym czasie była już profesjonalnym chemikiem i naukowcem, zdobyła stopień naukowy i z powodzeniem pracowała w laboratorium.

Imię Nijolė Dirvianskytė jest dobrze znane wśród litewskich artystów ludowych i miłośników sztuki. Często bierze udział w wystawach oraz plenerach malarskich, a także była laureatką Konkursu Malarskiego im. Adomasa Varnasa. Otrzymała status artysty i była wielokrotnie wspominana w artykułach wstępnych w periodykach oraz katalogach wystaw, a także w książkach. Jej prace były wystawiane na prestiżowych wystawach sztuki ludowej w Sejmie Republiki Litewskiej (2004), na wystawie z okazji 40-lecia Związku Artystów Ludowych Litwy (2006), w Ambasadzie Republiki Litewskiej w Moskwie, w Domu Jurgisa Baltrušaitisa (2007) i w innych miejscach. Jej twórczość odzwierciedla całe otoczenie, w którym żyje – miasto i wieś, pracę i wypoczynek, rodzinę i kwiaty, Syberię i Litwę, wrażenia z podróży, a przede wszystkim naturę oraz spokój i harmonię, które ona przynosi latem i zimą. Niektóre z jej najpiękniejszych prac poświęcone są kwitnieniu i błogosławieństwom natury.

Nijolė Dirvianskytė urodziła się 1 listopada 1944 roku w wiosce Sakučiai, w nieznanym gospodarstwie porzuconym przez Niemców w pobliżu rzeki Niemen, w drodze do Niemiec, gdzie jej rodzice uciekali z Skuodas, aby uniknąć powrotu armii radzieckiej i deportacji za Koło Podbiegunowe. „Osobami, które asystowały przy moim narodzeniu, byli mój ojciec, ekonomista; mój wujek Adomas, prawnik; oraz jego żona, siostra mojej matki Monika, artystka,” wspomina artystka ludowa w swojej biografii.