Motiejus Stonys to artysta, którego droga do malarstwa rozpoczęła się w całkowicie nieplanowany sposób. Wszystko zaczęło się od prostego wypadku domowego: pękła rura wodna. Szukając części zamiennych, Stonys natknął się na przecenione pudełko farb akrylowych. To przypadkowe odkrycie wzbudziło nagłą chęć, by obudzić swoją kreatywną stronę. To, co zaczęło się jako zwykła odskocznia od napraw hydraulicznych, szybko przerodziło się w głęboką pasję, uwalniając potok pomysłów i obrazów domagających się przeniesienia na płótno. Wypadek zaowocował nie tylko fizycznym bałaganem; oznaczał także początek nowej i żywej fazy w jego twórczym życiu.
Praktyka artystyczna Stonysa zapewnia wyjątkową perspektywę, przez którą można doświadczyć bogactwa i złożoności świata. Jego obrazy są znane z impulsowych i nieprzewidywalnych cech, z każdym płótnem uchwycającym szczególny moment lub scenariusz. Często wprowadza niezwykłe postacie i ich działania, nadając swoim pracom intrygujący i nieprzewidywalny, narracyjny charakter. Dla Stonysa inspiracja zazwyczaj pojawia się znikąd, co skutkuje odważnymi kompozycjami, które często zaskakują nawet jego samego.
Dla Stonysa akt tworzenia jest tak samo zmienny jak same obrazy. Jego prace regularnie zmieniają się i ewoluują przed osiągnięciem ostatecznego stanu, z nowymi modyfikacjami i pomysłami pojawiającymi się w krótkich momentach inspiracji. Ten nieustanny proces ponownej oceny i dostosowywania sprawia, że jego dzieła są „żywe”, nieustannie ewoluując, aż do momentu, gdy w końcu nadane zostaje im tytuł. Taka metoda gwarantuje, że każdy utwór naprawdę odzwierciedla twórczą ewolucję, pełną energii i ruchu.
Dodając osobisty i fantazyjny wymiar, każde dzieło Motiejusa Stonysa jest podpisane przez jego psa, Babę. Więcej niż tylko podpis, Baba jest nieodłącznym członkiem studia, pełniąc zarówno rolę nadzorcy, jak i źródła inspiracji. Artysta głęboko ceni jej wrażliwość, upewniając się, że każdy obraz spełnia jej standardy, zanim zostanie ukończony. Obecność Baby wprowadza do studia towarzystwo, radość i autentyczność, wzbogacając nie tylko proces pracy, ale także ducha unikalnej wizji artystycznej Stonysa.
O tym dziele+
Na obrazie pies siedzi na pierwszym planie na odcinku żywej zielonej trawy. Pies, jasnobrązowy i biały, z wyrazistymi brązowymi oczami i miękkim, puszystym wyglądem, nosi czerwoną obrożę ze złotą zawieszką. Niezwykle, na jego głowie płonie mały płomień, jak świeca, nie wywołując żadnego widocznego niepokoju u zwierzęcia. Za psem rozgrywa się ponura scena: seria wysokich, drewnianych ogrodzeń ogarniętych ryczącymi pomarańczowymi płomieniami, otaczających kompozycję i izolujących trawiasty obszar. Nad płomieniami dramatyczne niebo malowane ciemnymi odcieniami niebieskiego i szarości targa się z wirami ponurych chmur, przerywanych promieniami światła z góry, które oświetlają psa, tworząc surrealistyczną, niemal apokaliptyczną atmosferę. Na trawie obok leży czerwony przycisk połączony z czarną podstawą, sugerując, że naciśnięcie tego tajemniczego przycisku mogło wywołać piekielny ogień. Cała scena jest przesiąknięta napiętą, a zarazem fantastyczną narracją, łączącą codzienny spokój z fantastyczną katastrofą.
