Współczesna ceramika i poczucie ziemi.

Członkini Litewskiego Związku Artystów, ukończyła Akademię Sztuk Pięknych w Wilnie, uzyskując licencjat z ceramiki w 2014 roku oraz magisterium w 2017 roku. Uczestniczyła w programach wymiany Erasmus i Erasmus+. W 2018 roku otrzymała grant edukacyjny od Litewskiej Rady Kultury, a w 2020 roku grant dla artystki niezależnej. Ma na swoim koncie sześć indywidualnych wystaw ceramicznych oraz udział w 40 wystawach zbiorowych na Litwie i za granicą. Tworzyła także podczas pięciu sympozjów w Estonii, Danii, Polsce, Łotwie i na Litwie. Pracuje w pracowni ceramiki w Wilnie, gdzie tworzy sztukę ceramiczną i obiekty użytkowe, a także prowadzi warsztaty ceramiczne dla dorosłych.

„Moje prace odwołują się do form natury. Podczas podróży po różnych regionach obserwowałam naturalne formacje i zjawiska charakterystyczne dla rozmaitych stref geograficznych. Góry, mgła unosząca się nad trawą od lawy wrzącej pod ziemią, faktury spękanych skał, mchu i korzeni drzew stały się źródłem inspiracji. Uproszczone motywy zaczerpnięte z tych zjawisk znajdują odzwierciedlenie w tworzonych przeze mnie ceramicznych rzeźbach. Ta forma wyrazu budzi intuicję widza, sugerując, że formy dostrzegane w pracach są rozpoznawalne, lecz ostatecznie pozostają nieokreślone. Oderwane od większego naturalnego krajobrazu i przetworzone w abstrakcję, otwierają przestrzeń dla indywidualnej interpretacji. Moja twórczość bada upływ czasu na Ziemi oraz przemijanie ludzkiej obecności i jej kulturowych śladów w naturze. Kolumny w moich pracach — fakturowane cylindry wznoszące się ku górze lub niewielkie formy przypominające kominy — sugerują skutki ludzkiej ingerencji, które ostatecznie zostają pochłonięte i starte przez naturę, przez góry i morza. Główny obszar mojej praktyki stanowią ceramika i natura oraz wyjątkowe twórcze powiązania między tymi dwiema dziedzinami. Korzystam z różnych materiałów, aby tworzyć faktury powierzchni i stosuję rozmaite techniki wypału, by wzmocnić wrażenie naturalnej przemiany. Interesuje mnie tektonika gliny i ziemi oraz sposoby, w jakie człowiek spotyka się z naturą.”