Dzieło we wnętrzu
Marius Strolia to uznawany litewski artysta, znany ze swojego żywego i wszechstronnego podejścia twórczego. Jest członkiem Litewskiego Związku Artystów od 1999 roku oraz dołączył do sekcji malarzy "Indywidualiści" w 2016 roku. Jego twórczość obejmuje szeroki wachlarz mediów — malarstwo, grafikę, rzeźbę, assemblage, kolaż, instalację i fotografię — wszystkie demonstrują jego nieustanne dążenie do nowych form i technik.
Prace Strolii są często wystawiane nie tylko w uznanych galeriach, ale także w alternatywnych miejscach, takich jak sklepy, parki i hotele. Aktywnie uczestniczy w międzynarodowych wystawach sztuki ziemi oraz plenerowych, podkreślając swoją otwartość na różnorodne otoczenia i publiczności. Angażując się w te różnorodne platformy, wprowadza sztukę w nieoczekiwane codzienne konteksty i nawiązuje nowe relacje z widzami.
Znany z twórczej zmienności, która wyróżnia jego techniki i sposoby wyrazu, Strolia często eksperymentuje z innowacyjnymi formatami i nieustannie doskonali swoje podejście artystyczne. Jego inspiracja jest głęboko zakorzeniona w złożonej, ewoluującej interakcji między naturą a ludzkością. Odbija się to w zakresie jego tematów, od pejzaży i abstrakcji po serie skupione na postaci ludzkiej, każda ilustrująca ciągłą ewolucję jego artystycznych poszukiwań.
Jego trwała fascynacja tematyką mitologiczną ma swoje korzenie w jego długotrwałym zainteresowaniu badaniami archeomitycznymi profesor Marii Gimbutien. Ten wpływ jest wyraźnie widoczny w jego użyciu mitologicznych obrazów i odniesień do starożytnych rzeźb bogiń neolitycznych. Prace Strolii były prezentowane na międzynarodowych wystawach w Bułgarii, Polsce, Niemczech i Włoszech, a także znajdują się w prywatnych kolekcjach w Litwie, Polsce, Japonii, Niemczech i Czechach.
O tym dziele+
Obraz przedstawia intrygującą gamę pociągnięć pędzla, głównie w odcieniach czerwieni i czerni. Górna część płótna jest zdominowana przez głęboki, żywy czerwony kolor, który przechodzi w bardziej stonowane i ciemniejsze odcienie w miarę opadania. Ta część jest przerywana odważnymi, czarnymi poziomymi i pionowymi pociągnięciami, które tworzą nieco siatkowy wzór w centrum. Czerń w niektórych sekcjach jest mocno nałożona, nadając teksturowany, niemal smolisty wygląd. W środku te czarne pociągnięcia tworzą skoncentrowany, ciemny kwadrat z widocznymi liniami pędzla, sugerując głębię i warstwowość. Dolna część kontynuuje temat czerwieni, przerywaną cienkimi, spływającymi smugami czerni, które wydają się ciągnąć kolory w dół, wzmacniając dynamiczny ruch obrazu. Ta dolna część pokazuje również miejsca, gdzie czerwień wydaje się bardziej wypłukana, tworząc rdzawe efekty, które kontrastują z żywymi strefami. Ogólne wrażenie to intensywne, surowe emocje przekazywane przez dramatyczną grę kolorów i form.
