Laura Mikutavičienė, artystka urodzona i wychowana w Wilnie, Litwa, rozwijała swoją pasję artystyczną poprzez formalne wykształcenie, zdobywając tytuł licencjata sztuk na Uniwersytecie Witolda Wielkiego, a następnie uzyskując tytuł magistra na Akademii Sztuk Pięknych w Wilnie. Obecnie poświęca swój czas zarówno na twórczość, jak i pracę z dziećmi. Laura pozostaje również aktywna w środowisku artystycznym, często biorąc udział w wydarzeniach i wykładach, a także zdobywając cenne doświadczenie poprzez pracę wolontariacką.
Jej zainteresowanie sztuką zrodziło się w dzieciństwie, zachęcone przez dziadka, Eugenijusa Borouchinasa, który sam był absolwentem Instytutu Sztuki i poświęcił swoje życie zawodowe tworzeniu witraży. Twórcze otoczenie domu Laury – z nieustannie obecnym zapachem farb i mnóstwem szkiców oraz witraży – miało kluczowe znaczenie w rozbudzeniu jej wczesnej artystycznej ciekawości.
Cechą wyróżniającą dzieła Laury Mikutavičienė jest jej nacisk na transport publiczny, szczególnie autobusy i trolejbusy. Ten powracający motyw czerpie inspirację z jej lat spędzonych na codziennych trasach transportem publicznym podczas studiów. Obrazy Laury przekazują nie tylko formy tych pojazdów, ale także nasycają je uczuciami. Jak sama mówi: "Linie trolejbusowe, światła, kolory i w końcu ich emocje – wszystko to zdaje się opowiadać o przebytej drodze życia. Wydaje się, że patrzą na ciebie i uśmiechają się... światła wciąż świecą ciepłem."
Laura szczególnie interesuje się starszymi i rzadko spotykanymi pojazdami. Kiedy podróżuje i odkrywa unikalny pojazd, czy to zaparkowany, nieużywany, czy po prostu nietypowy, chwyta okazję, aby dokładnie go zbadać, zazwyczaj fotografując go z różnych perspektyw. Te zdjęcia często stają się podstawą przyszłych prac, umożliwiając jej uchwycenie i reinterpretację wyjątkowego uroku i charakteru każdego pojazdu, który napotyka w swojej malarskiej twórczości.
O tym dziele+
Na obrazie biały samochód jest wyraźnie umieszczony na pierwszym planie pod kątem zwróconym w stronę widza. Posiada tablicę rejestracyjną z napisem "MN 930". Sceneria wydaje się być przemysłowym lub komercyjnym obszarem z dużymi, numerowanymi drzwiami garażowymi (28, 29 i 30). Każde drzwi są ozdobione graffiti, a numery są wyraźnie widoczne. W tle znajduje się nowoczesny budynek z lustrzanym szkłem. Niebo jest pochmurne, co nadaje chłodny ton oświetleniu, które rzuca delikatne cienie na ziemię. Na środku szarej, wybrukowanej ulicy widoczna jest pokrywa studzienki. Ogólna atmosfera przywołuje typowe, może nieco surowe, miejskie otoczenie.




















