Spotkajmy się na targach Affordable Art Fair: Hamburg, 5–8 listopada · Amsterdam, 25–29 listopada · Bruksela, 17–21 lutego
Kristina Čivilytė

Kristina Čivilytė

Wszystkie obrazy

Kristina Čivilytė to litewska artystka, która uzyskała tytuł magistra malarstwa na Wydziale Sztuk Pięknych Akademii Sztuk Pięknych w Wilnie. Mieszkając w Kownie, aktywnie uczestniczy w działalności Litewskiego Stowarzyszenia Artystów. Od 2013 roku bierze udział w licznych wystawach, w tym w ponad 20 wystawach indywidualnych i ponad 35 wystawach zbiorowych. Jej międzynarodowe portfolio obejmuje udział w sympozjum artystycznym, które odbyło się w Indiach w listopadzie 2018 roku, a także w wystawie zbiorowej w Atenach w Grecji w 2019 roku.

Kreatywna droga tej malarki kształtowana jest przez jej przewodnią zasadę: Sztuka zaczyna się tam, gdzie kończy się naśladowanie. (Oscar Wilde) To przekonanie widać w jej gotowości do przekraczania granic konwencjonalnego malarstwa, wybierając podkreślenie indywidualności i ekspresji twórczej ponad prostą replikację widzialnego świata.

Obrazy Kristiny Čivilytė wyróżniają się odważnymi i dynamicznymi schematami kolorów. Często używa zarówno żywych, jak i mglistych odcieni, często wplatając głębokie, ciepłe tony jesieni, aby stworzyć uderzające kontrasty wizualne. Abstrakcyjne elementy obecne w jej pracach zachęcają widzów do odkrywania własnych znaczeń, przekształcając każdy utwór w osobistą podróż przez wspomnienia, wrażenia i wyobrażone możliwości.

W sercu sztuki Kristiny leży duch eksperymentu. Zręcznie łączy tradycyjne i mieszane techniki, czasami wprowadzając specjalistyczne metody, aby wzmocnić emocjonalną głębię swoich obrazów. Jej proces twórczy jest intuicyjny, a dzieła kształtują się organicznie poprzez pamięć, eksplorację i głębokie poczucie duchowego i wyobraźniowego poszukiwania. Takie podejście zaowocowało kolekcją, która emanuje charakterystyczną energią, jakość tę podkreśla krytyk sztuki Agnė Bartišiūtė-Janušienė.

O tym dziele+

Płótno dominuje w różnych odcieniach bieli, przerywanych plamami stonowanych błękitów i odsłoniętych warstw płótna, które naśladują zniszczoną teksturę. Grube, namacalne pociągnięcia farby są nakładane i skrobane, tworząc bogatą, dotykową powierzchnię. Te pociągnięcia krzyżują się i nakładają, budując dynamiczne napięcie w dominującej jasnej, monochromatycznej palecie. Tekstura sugeruje proces dodawania i usuwania materiału, nadając dziełu ewoluującą, rzeźbiarską formę. Sporadyczne wtrącenia szarości i błękitu sugerują głębię i cienie, oferując subtelną złożoność wizualnego doświadczenia. Abstrakcyjny charakter pracy pozostawia wiele do interpretacji, mogąc wywoływać elementy erozji, rozkładu lub ulotnego piękna niedoskonałości.