Obraz przedstawia spokojną zimową scenę, w której szkieletowe drzewa rzadko wystają z kołdry miękkiego, teksturowanego śniegu. Niebo, będące mieszanką jasnego błękitu i bieli, napełnia scenę spokojnym, stonowanym światłem, sugerującym cichą chłodność zimowego dnia. Drzewa, pozbawione liści, wydają się delikatne i kruche na tle rozległego krajobrazu, z gałęziami sięgającymi cienko i splątanie. Śnieżny pierwszy plan namalowany jest grubymi, ekspresyjnymi pociągnięciami, dającymi wrażenie świeżo opadłego, niezakłóconego śniegu. Ogólna atmosfera to cisza, samotność i zimowe piękno.