Obraz przedstawia spokojny, naturalny krajobraz z odbijającym się stawem w centrum. Woda, teksturowana grubymi, ekspresyjnymi pociągnięciami niebieskiego i zielonego, odbija żywą roślinność wokół. Po jednej stronie stawu drzewa namalowane są w odcieniach czerwieni, żółci i zieleni, sugerując nadejście jesieni. Ich liście wydają się falować na delikatnym wietrze, dodając dynamicznej jakości scenie. Po prawej stronie drzewa przechodzą w chłodniejsze zielenie i błękity, wskazując być może na gęstszy, mniej nasłoneczniony fragment lasu. Niebo jest ledwo widoczne, przyćmione przez wznoszące się drzewa, a cała scena jest nasycona spokojną, niemal melancholijną atmosferą, gdy lato ustępuje miejsca jesieni. Plamki światła odbijają się od wody, tworząc mozaikę kolorów, która wzmacnia impressionistyczny styl obrazu.