Specyfikacja

Materiał
Mieszana technika na papierze
Wymiary
62 × 93 cm
Podpis
Ręcznie podpisane przez artystę
Gotowy do powieszenia
Tak
Rama
Oprawione
Kristina Česonytė

Kristina Česonytė(107)

Wszystkie obrazy

"Obrazy K. Česonytė to wariacje na temat malarstwa ekspresjonistycznego: charakteryzujące się drżącym dotykiem, energetycznymi pociągnięciami pędzla oraz ekspresyjnymi fakturami farby, z którymi artystka często zdaje się 'rzeźbić' postacie, obiekty i elementy krajobrazu. W zakresie gatunku jej prace są dość tradycyjne. Dominują krajobrazy, chociaż artystka namalowała również serię martwych natur, liczne sceny miejskie oraz okazjonalne stylizowane portrety. Jednak inne aspekty malarstwa K. Česonytė mniej łączą ją z klasyczną sztuką modernistyczną, a bardziej z obrazami współczesnego, nasyconego mediami świata. 'Moimi narzędziami są komputer i przestrzeń wirtualna,' mówi. Obrazy wizualne w jej malarstwie nie pochodzą z samej rzeczywistości, lecz z rzeczywistości wirtualnej — lub wtórnej. Dla tej twórczej artystki jednak służy to jedynie jako trampolina lub sygnał startowy, który uwalnia zarówno wyobraźnię, jak i rękę. W jej pracy ta wtórna rzeczywistość — lub przypadkowy motyw — oraz wyobraźnia artystki najczęściej splatają się nierozerwalnie. Obrazy sugerowane przez nowoczesne media przekształcają się w autentyczne wizje, głęboko i wrażliwie doświadczane przez samą malarkę."

Krytyczka sztuki Kristina Stančienė

  • Młodzi i utalentowani — wschodzące gwiazdy
O tym dziele+

Obraz przedstawia teksturowaną i warstwową abstrakcyjną kompozycję, zdominowaną przez pociągnięcia bieli, czerni oraz odcieni niebieskiego i zielonego. Abstrakcja przypomina chaotyczny, fragmentaryczny krajobraz lub być może zniszczoną ścianę miejską, z szerokimi zarysowaniami i rozrzuconymi śladami sugerującymi głębię i ruch. Zróżnicowanie grubości warstw farby dodaje dynamicznej i szorstkiej tekstury do dzieła, przywołując poczucie dekadencji lub resztek czegoś, co kiedyś było całością. Wskazówki jaśniejszych kolorów, takich jak zieleń i niebieski, zdają się przebijać przez dominującą monochromatyczność, być może symbolizując życie lub wspomnienia trwające wśród ruin. Całościowy efekt jest nieco ponury, ale intrygujący, zapraszając widzów do refleksji nad tym, co mogło być lub co pozostało z przeszłej narracji.