Spotkajmy się na targach Affordable Art Fair: Hamburg, 5–8 listopada · Amsterdam, 25–29 listopada · Bruksela, 17–21 lutego
Kęstutis Indriūnas

Kęstutis Indriūnas(44)

Wszystkie obrazy

Kęstutis Indriūnas, litewski artysta, ukończył naukę w Liceum Sztuk Plastycznych im. Juozasa Naujalisa w Kownie w 1979 roku. W latach 1980-1985 uczęszczał na Wydział Sztuk Pięknych Akademii Sztuk Pięknych w Wilnie, gdzie uzyskał dyplom z zakresu projektowania architektonicznego. Te formacyjne doświadczenia odegrały znaczącą rolę w rozwijaniu jego charakterystycznego podejścia do sztuki wizualnej.

Indriūnas od wczesnych lat wykazywał pasję do rysunku. Będąc jeszcze studentem, aktywnie angażował się w społeczność artystyczną, prezentując swoje prace graficzne i pastelowe na wystawach. Jego sztuka była prezentowana w salonach w Wilnie i Kownie, a także na wystawach artystów z Kowna.

Obrazy Kęstutisa Indriūnasa wyróżniają się wyraźnymi liniami i czystymi kolorami, z których jeden zazwyczaj staje się głównym akcentem. Buduje swoje pejzaże, kontrastując światło i cień, dzieląc scenę na szerokie, geometryczne kształty. Ta metoda ustanawia rytmiczny przepływ wizualny i nadaje jego kompozycjom poczucie harmonii.

Naturalne krajobrazy Anykščiai, regionu, w którym się urodził, oraz jego okolice, pojawiają się wielokrotnie w jego twórczości. Koncentrując się na tych znajomych krajobrazach i stosując swoje charakterystyczne techniki artystyczne, Indriūnas przekazuje ducha swojej ojczyzny, zapraszając widzów do doświadczenia jego bliskiego związku z litewską wsią.

O tym dziele+

Obraz przedstawia zbiornik wodny, prawdopodobnie rzekę, odbijającą uderzający budynek z czerwoną dachówką, który znajduje się na moście. Most, solidny i ponury w odcieniach szarości i błękitu, rozciąga się przez płótno, stabilizując scenę. Nad nim niebo to połączenie delikatnych brzoskwini i stonowanych błękitów, sugerujące wschód lub zachód słońca. Podwójne wieże budynku są najbardziej wyrazistymi elementami, namalowanymi pewnym czerwonym kolorem, który przyciąga wzrok. Wzdłuż mostu stoją delikatne latarnie. Woda sama w sobie to mozaika błękitów, bieli i akcentów czerwieni, odzwierciedlająca niebo i struktury powyżej, fragmentaryczna jak odbicia na lekko wzburzonej powierzchni wody. Ogólne wrażenie jest spokojne, a jednocześnie żywe, z grą kolorów i odbić, które tworzą marzycielską jakość.