Nazywam się Karolina Borovinskich, jestem artystką wizualną, urodzoną w 1986 roku w Kłajpedzie na Litwie. Od dzieciństwa głęboko pociągały mnie różne formy ekspresji artystycznej – od rzemiosła i rysunku po fotografię, a ostatnio malarstwo. Moja twórcza podróż zawsze była kształtowana przez silne emocjonalne i wizualne wpływy. Wczesną inspiracją byli dla mnie artyści tacy jak Paul Gauguin, Henri Matisse, Birutė Žilytė i Salvador Dalí. Później odkryłam mistyczny urok w pracach Zdzisława Beksińskiego, Francisa Bacona oraz surrealistyczną atmosferę „Twin Peaks” Davida Lyncha.
Muzyka jest kolejną istotną częścią mojego twórczego życia – inspiracja często pochodzi z szerokiego spektrum gatunków, od muzyki etnicznej i ludowej po IDM i eksperymentalne pejzaże dźwiękowe. Znajduję również twórczą energię w codziennych momentach, ludziach, naturze i subtelnych emocjonalnych zmianach, które kolorują nasz wewnętrzny świat.
Podczas studiów na uniwersytecie intensywnie eksplorowałam fotografię, pracując z technikami takimi jak malowanie światłem i konceptualne autoportrety. W latach 2005-2010 rozwijałam umiejętności w zakresie kreatywnej fotografii i edycji cyfrowej (Photoshop) oraz brałam udział w lokalnych konkursach fotograficznych i wideo.
W 2019 roku rozpoczęłam swoją przygodę jako malarka. Pod okiem artystki Reginy Donbrauskaitė-Plotnikova w klubie artystycznym „Guboja” zaczęłam kształtować swój język wizualny poprzez malarstwo abstrakcyjne. Emocja jest rdzeniem mojej ekspresji artystycznej. Maluję intuicyjnie, często kierując się nastrojem i instynktem, używając farby akrylowej na płótnie – zarówno gęstej, jak i płynnej – a czasami włączam media mieszane i narzędzia teksturalne, aby stworzyć głębię dotykową i ekspresyjną spontaniczność.
O tym dziele+
Obraz autorstwa Karoliny Borovinskich nosi tytuł "Życie Pośmiertne". To przerażający obraz. Ciemne, nastrojowe kolory pokrywają płótno. Dominują głębokie niebieskie i czarne odcienie. Smugi bieli i szarości tworzą duchowe kształty. Uderzająca czerwona plama wyróżnia się, dodając intensywności. Styl jest abstrakcyjny. Tworzy emocjonalny wpływ. Pociągnięcia pędzla są odważne, a jednocześnie subtelne. Panuje poczucie ruchu i tajemnicy. To dzieło zaprasza do odczuwania i wyobrażania sobie. Borovinskich używa kontrastu w sposób potężny. Cienie i światło tańczą razem. Widać umiejętność w każdym pociągnięciu. Obraz wywołuje myśli o życiu po śmierci. Skłania do refleksji, długo po tym, jak odwrócisz wzrok.




















