Nazywam się Julija Kugytė. Urodziłam się i wychowałam na Krymie w rodzinie etnicznie litewskiej. Żywe kolory i unikalne krajobrazy mojego dzieciństwa - błękitne morze, bezkresne stepy i surowe góry - głęboko wpłynęły na moją artystyczną perspektywę. Te naturalne elementy wciąż inspirują moją twórczość, kształtując zarówno nastroje, jak i palety, które wybieram do moich obrazów.
Po przeprowadzce do Litwy rozpoczęłam studia z zakresu projektowania mody. W trakcie studiów poświęciłam się malowaniu ilustracji mody, tworzeniu portretów oraz pracy nad różnymi projektami odzieżowymi. Ta edukacja nie tylko udoskonaliła moje umiejętności techniczne, ale także zainspirowała mnie do eksperymentowania z odważnymi połączeniami kolorów i tekstur w mojej artystycznej podróży.
W ostatnich czasach zafascynowałam się malarstwem abstrakcyjnym. Akt abstrakcji przynosi mi nieskończone odkrycia; każdy obraz to unikalna podróż i głębokie poczucie wolności. Eksperymentując z różnorodnymi materiałami i narzędziami, mogę badać interakcję harmonii kolorów, ruchu i rytmu, popychając swoją wyobraźnię w zaskakujące nowe kierunki.
Uważam, że obraz jest ukończony, gdy zaczyna sugerować narrację lub historię w swoich kształtach. Ciepło zapraszam widzów do zaangażowania się w moje obrazy i formowania własnych interpretacji, odkrywając sens w abstrakcyjnych wzorach i żywych tonach, które przedstawiam. Mam nadzieję, że moja twórczość zachęci innych do dostrzegania piękna i potencjału opowiadania historii, które można znaleźć w kolorze i kompozycji.
O tym dziele+
Obraz przedstawia wibracyjny pejzaż kolorów, które łączą się ze sobą. Lewa strona płótna zdominowana jest przez głębokie, chłodne błękity i akwamarynę, sugerując spokojną, oceaniczną przestrzeń lub zmierzchowe niebo. To płynnie przechodzi w chaos cieplejszych kolorów – ognistych pomarańczy i świecących czerwieni, z akcentami musztardowej żółci – przywołując dynamiczną, intensywną energię zachodu słońca lub gwałtownej piękności erupcji wulkanu. Kolory wydają się być w stanie przepływu, łącząc się i reagując ze sobą, tworząc ogólny efekt dynamicznej kreacji i transformacji. Gra chłodnych i ciepłych tonów równoważy kompozycję, nadając jej poczucie głębi i ruchu. Aplikacja farby jest płynna i wydaje się niemal burzliwa w niektórych miejscach, co wzmacnia naturalistyczne i elementarne odczucie sceny.




















