Jolita Puronaitė Lubienė urodziła się w 1970 roku w Panevėžys na Litwie. W 1991 roku przeniosła się do miasta Kowno, aby kontynuować naukę. Od 1996 roku mieszka i pracuje w rejonie Kowna, zanurzając się w lokalnej społeczności artystycznej. Jolita zaczęła aktywnie uczestniczyć w sympozjach malarskich i wystawach zbiorowych w 2014 roku, ustanawiając swoją obecność na litewskiej scenie artystycznej.
Choć jej fascynacja sztuką zaczęła się w dzieciństwie, Jolita zaczęła malować samodzielnie dopiero kilka lat temu. Jej artystyczna droga prowadziła ją przez różne szkoły artystyczne, aż w końcu trafiła do pracowni znanego artysty Antanasa Obcarskasa. Dzięki jego warsztatom Jolita doświadczyła zarówno radości, jak i wyzwań związanych z kreatywnością, opisując to doświadczenie jako „chodzenie po ostrzach kreatywnej przyjemności i cierpienia.”
Po eksploracji różnych technik malarskich i tajemnic, Jolita odkryła swoją pasję do ekspresyjnej abstrakcji. Cieszy się wolnością, jaką daje malowanie, pozwalając jej być w pełni obecną i wyzwoloną, gdy na płótnie pojawiają się żywe i pomysłowe wybuchy.
Sztuka Jolity powstaje z głęboko intuicyjnego procesu, który opisuje jako „smakowanie od wewnątrz.” Wchłania swoje otoczenie poprzez ruch, słuch, obserwację, wąchanie, smakowanie i dotykanie. Jak gąbka, przetwarza te wrażenia zmysłowe w swoje dzieła, pozwalając swoim obrazom przekazywać jej indywidualne postrzeganie świata i wewnętrzne emocje.
O tym dziele+
Płótno to rozległa przestrzeń głębokich, żywych niebieskich tonów, które wypełniają tło, przypominając burzliwe morze lub dynamiczne nocne niebo. Przez ten dominujący błękit wirują odważne pociągnięcia jasnej czerwieni, wybuchające ognistą intensywnością. Te czerwone formy są przetykane akcentami bieli i czerni, dodając kontrastu i głębi kompozycji. Tekstura jest bogata i dotykowa, widoczna dzięki grubemu nałożeniu farby, co wzmacnia fizyczną i wizceralną obecność obrazu. Kolory i ich interakcje przekazują poczucie ruchu i emocji, przyciągając widza do wizualnego tańca. Ogólny efekt jest zarówno dramatyczny, jak i mistyczny, zapraszając do wielu interpretacji ze strony obserwatorów.




















