Dzieło we wnętrzu
Jolita Puronaitė Lubienė urodziła się w 1970 roku w Panevėžys na Litwie. W 1991 roku przeniosła się do miasta Kowno, aby kontynuować naukę. Od 1996 roku mieszka i pracuje w rejonie Kowna, zanurzając się w lokalnej społeczności artystycznej. Jolita zaczęła aktywnie uczestniczyć w sympozjach malarskich i wystawach zbiorowych w 2014 roku, ustanawiając swoją obecność na litewskiej scenie artystycznej.
Choć jej fascynacja sztuką zaczęła się w dzieciństwie, Jolita zaczęła malować samodzielnie dopiero kilka lat temu. Jej artystyczna droga prowadziła ją przez różne szkoły artystyczne, aż w końcu trafiła do pracowni znanego artysty Antanasa Obcarskasa. Dzięki jego warsztatom Jolita doświadczyła zarówno radości, jak i wyzwań związanych z kreatywnością, opisując to doświadczenie jako „chodzenie po ostrzach kreatywnej przyjemności i cierpienia.”
Po eksploracji różnych technik malarskich i tajemnic, Jolita odkryła swoją pasję do ekspresyjnej abstrakcji. Cieszy się wolnością, jaką daje malowanie, pozwalając jej być w pełni obecną i wyzwoloną, gdy na płótnie pojawiają się żywe i pomysłowe wybuchy.
Sztuka Jolity powstaje z głęboko intuicyjnego procesu, który opisuje jako „smakowanie od wewnątrz.” Wchłania swoje otoczenie poprzez ruch, słuch, obserwację, wąchanie, smakowanie i dotykanie. Jak gąbka, przetwarza te wrażenia zmysłowe w swoje dzieła, pozwalając swoim obrazom przekazywać jej indywidualne postrzeganie świata i wewnętrzne emocje.
O tym dziele+
Obraz „Sekretarka” autorstwa Jolity Puronaitė Lubienė eksploduje w frenetycznym labiryncie żywych, teksturalnych pociągnięć, nakładając bogate odcienie karmazynowego, magenty, żółtego i szmaragdowego w pionowej kompozycji. Odważne czarne linie krzyżują się i wiją po płótnie, dzieląc i otaczając wiry kolorów, tworząc poczucie dynamicznego ruchu. Przerywające te ekspresyjne aplikacje farby są zarysy łagodniejszych, być może figuratywnych elementów, które sugerują ludzką obecność, ukrytą w abstrakcyjnej dżungli kolorów i form. Ta interakcja między kolorem a linią wywołuje emocjonalną intensywność i złożoność, podobnie jak buzująca energia pracowitej sekretarki zanurzonej w pracy, otoczonej i nieco zasłoniętej przez wymagania i chaos swojego otoczenia. Użycie koloru i płynności zdaje się ilustrować mieszanie porządku i chaosu, być może odzwierciedlając mentalne i fizyczne zaangażowanie w nieustanne zadania administracyjne. Ogólny efekt jest wizualnie przyciągający, zapraszając widza do rozszyfrowania formy i historii z splątanej chaosu farby.
