Spotkajmy się na targach Affordable Art Fair: Hamburg, 5–8 listopada · Amsterdam, 25–29 listopada · Bruksela, 17–21 lutego
Jolanta Vitkutė

Jolanta Vitkutė(62)

Wszystkie obrazy

Jolanta Vitkutė jest artystką, która uzyskała tytuł licencjata w dziedzinie mozaiki freskowej i obecnie kontynuuje studia magisterskie w tej samej dziedzinie. Po dwóch latach pracy w restauracji murali, rozwinęła odmienny pogląd na historyczne dzieła sztuki i ich techniki. Zarówno jej wykształcenie, jak i doświadczenie zawodowe odgrywają istotną rolę w kształtowaniu jej stylu artystycznego i metod.

Vitkutė charakteryzuje swój proces twórczy jako rodzaj cichej kontemplacji, w której instynktownie łączy fragmenty myśli podczas malowania. Jej dążenie do mistycyzmu w codziennym życiu jest silnie odzwierciedlone w jej sztuce. Kierując się najgłębszymi impulsami, tworzy wizualne kompozycje, które przekazują elementy magicznego realizmu, zapraszając widzów do zgłębiania ukrytych historii w każdym dziele.

W sztuce Jolanty często panuje enigmatyczny, czasem subtelnie niepokojący ton. Szczególnie fascynują ją motywy takie jak starożytni szamani, cmentarze, zniszczone parki i kruszejące ślady pozostawione przez ludzi. Poprzez te tematy przekazuje przekonanie, że ludzkość nie jest prawdziwie władcą świata, lecz jedynie małą częścią ogromnego i nieokiełznanego systemu naturalnego.

Jej obrazy mają na celu podkreślenie, że istnienie obejmuje więcej niż to, co widać na powierzchni. Sztuka Jolanty Vitkutė podkreśla wiarę, że siły natury umykają naszej całkowitej kontroli, zachęcając widzów do refleksji nad ukrytymi tajemnicami, które kształtują świat wokół nas.

O tym dziele+

Obraz przedstawia abstrakcyjną postać na tle w dwóch tonach. Lewa część tła jest namalowana w jasnym beżu, delikatnie przechodzącym w pudrowy niebieski na górze, podczas gdy prawa część ma ciemny, oceaniczny niebieski odcień, który przechodzi w coś, co przypomina surowy klif. Centralna postać, namalowana w odcieniach niebieskiego i bladozłotego, przypomina profil twarzy, ale jest wizualnie fragmentaryczna i wydaje się łączyć z lub wyłaniać się z formacji przypominającej klif. Tekstura na płótnie jest bogata i zróżnicowana, sugerując głębię i rozkład. Dzieło ma niepokojący, melancholijny nastrój, wywołując poczucie rozkładu lub transformacji.